sevdamcrty
@seda_223
Şu anda okuduğu kitap
"Zaman su gibi akıp geçiyor.”İnsan ve Toplum
Dünyanın en basit, en sıkıcı, en klişe; en gerçek cümlesi. Sıkıntılar hiç bitmiyor. Azalıyor, hafifliyor, bir süre kendini unutturuyor; ama en olmadık zamanda yeniden ortaya çıkıyor. Yaşarken bitmesin istediğimiz, sırf bu yüzden uykudan kaçtığımız geceler de bitiyor; tüm sıkıntıları unutturacak güzellikteki güneşli günler de. Ve hiç bir “an”, hiçbir zaman geri gelmiyor.
Bugün, hayatınızın son günü olduğunu bilseydiniz ne yapardınız? Ya da şimdi size sayılı günleriniz kaldığını söyleselerdi, kalan zamanı nasıl değerlendirirdiniz? Bu soruların hepsi boş, çünkü tek bir gerçek var; o da bir gün gerçekten yaşamakta olduğunuz hayatın sona ereceği. O gün gelmeden, “an”ın kıymetini bilmek; kötü zamanlar gelmeden de yaşadığımız “an”a şükredebilmek dileğiyle.
Cesaret edebilir miyim
Rahatsız etmeye evreni?
Bir dakikalık zaman olacak
Kararları ve yeni kararları tersine çevirmek için.
Çünkü biliyorum hepsini çoktan, biliyorum hepsini;
Biliyorum sabahları, akşamları, ikindileri,
Ölçtüm yaşamımı kahve kaşıklarıyla;
Biliyorum o sesleri, ölümcül bir düşüşle ölen,
Altında öbür odadan gelen müziğin.
Öyleyse nasıl kalkışayım?
Çaylar mı soğuk benim mi tadım yok?
Demli çayın, açıktan neden herhangi bir farkı yok!
Canım istemiyor, yemeklerde güzel olmayan ne?
Oysa benim "yemek seçmek" gibi bir huyum da yok.
Kahvaltının mutlu etmek gibi bir özelliği yok bence.
Eğer sen mutluysan kahvaltı hoş geliyormuş galiba göze...Olabilir mi? Bilmiyorum veya neyse!...
ama kayısı reçelinden fazlasına ihtiyacım var mutlu olmak için şu günlerde.
Konu günler de değil yada erken uyanmak,
Gece uyuyamakta değil sonrasında bütün gün ayakta kalmaya çalışmak.
...veya daha yolu yarılamadan yağmura şemsiyesiz yakalanmak..
Hem mutlu ederdi beni yağmurda ıslanmak.
En çok sevdiğim pantolon, giymek istediğim zaman kirli sepetinde olabilir
Annemi de anlayabilirim ama konu oda değil!
Anlatamıyorum, anlamıyorum
Kendimi nereye koydum, beni bulamıyorum. ..
......