Seda
@seda_okurken
Şu anda okuduğu kitaplar
Herkesin övgüleriyle okumaya karar verip büyük beklentilerle başladığım bir kitaptı ama maalesef anlatıldığı gibi beni etkilemedi.. Kitap çok kısa olmasına rağmen çok uzun bir sürede okudum. Tek bir kişinin monolog konuşması ve fazlasıyla ayrıntılara yer verilmesi beni akıcılıktan kopardı. Söylenildiği gibi her satırın altını çizme isteği de uyandırmadı belki de bana hitap etmedi ya da uygun bir dönemim değildi..
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabın kendisi küçük ama etkisi oldukça büyük. Hep o bildiğimiz “hiçbir şey göründüğü gibi değildir.” fikrini çarpıcı bir şekilde tekrar hatırlatıyor. Olan bir yana, olmayanın içinde öyle büyük hayırlar varmış ki bir kez daha bunu anlattı bana. Başkasında görüp de ‘şans’ diye nitelendirdiğimiz şeyler o insan için aslında hiç öyle değilmiş. Her şeyin altında farklı sebepler varmış. Herkesin yarası ayrı ve kimseyle karşılaştırılmasına gerek yokmuş. Yazarın kitabı Ethem’e ithaf etmesindeki pay çok büyük çünkü bu hikayede beni de en etkileyen ethem karakteri oldu. Kurduğu cümlelerdeki o derin hisleri okurken beni oldukça duygulandırdı… Sanki bu hikayenin en yaralısı Ethem gibi bir düşünceye atladım aynı karakterlerin roman boyunca yaptığı kıyaslama gibi.. Fakat anladım ki herkesin hikayesi, yolu, yaraları, sevinçleri çok farklı. Ve kimsenin hikayesi bir diğerinin hikayesiyle değiştirmeye değmeyecek, kıyaslanamayacak kadar özel…
Bir mutsuz, bir mağdur ya da bir mutlu ve şanslı siz değilsiniz hayatta.
Hem böyle akıcı, hem de böylesine zor okunan bir kitapla ilk defa karşılaşıyorum. Defalarca baştan başlamayı düşündüm fakat olayların içine beni sürüklediğinden geri dönmek yerine merak duygusuyla ilerlemeyi seçtim. Sonu öyle çarpıcı bitti ki o karmaşanın bir anda zihnimde oturduğunu ve yine bazı şeylerin oturmadığı hissiyle baş başa kaldım. Kitap bittiğinde sanki bitmemiş gibiydi bazı parçalar oturmadı. Okurken de kitabın hakkını tam veremediğimi farkettim fakat bu konuda yalnız değilmişim. Bence bu kitap ikinci defa okunabilecek türdendi. Olaylar birbiri içine giriyor, karakterler bir görünüp, kayboluyor. ‘Ne oluyor’olduğum anda aslında asıl mevzunun da tam bu olduğunu anladım ve kitap bu şekilde gözümde anlamlandı.
Baştan başlayanlara tavsiyem tüm karakterleri ve olayları iyi analiz ederek okumalarıdır. Sonradan karakterler ve olaylar karşımıza çıktığında bu kimdi, neydi gibi aşinalıklar denk düşebiliyor. Gerçekten çok üst düzey bir kitaptı ve üstüne düşünülecek, konuşulacak oldukça çok şey olduğunu düşünüyorum.
Öyle güzel, öyle anlamlı bir kitaptı ki bitirirken gözlerim dolu doluydu. 3 farklı kadının bambaşka hayatları bir noktada fiziken değil fakat enerjisel olarak öyle anlamlı kesişti ki bu bağı derinden hissettim. Keşke biraz daha uzun olsaydı dediğim bir kitap oldu. Karakterlerin hikayeleri daha derinlemesine işlense asla sıkmazdı diye düşünüyorum. Özellikle Sarah’ın karaktersel dönüşümü yüzeysel kaldı. Smita’nın da bir sonraki evresini küçük bir kuple görsem daha mutlu bitirebilirdim. Her şeyiyle çok güzel mesajlar içeren bir kitaptı. İçimdeki ışığa tutunmama ilham oldu..
İlk sayfalarda beni sürükleyen fakat ortalarda kopukluk yaşayıp sonunda da heyecanı tekrar duyduğum bir kitap oldu. Bütünsel ilerleyişin bozulduğu, bazı mevzuların üstünde durulması gerekirken üstünkörü geçildiği akış beni hayal kırıklığına uğrattı. Örneğin kızıl saçlı kıza olanlar daha sonrasında kitabın ancak sonunda karşıma çıktı, tam heyecanlanacakken orada da tam duygularıma karşılık bulamadım. Halbuki kitapta geçen şu cümleler çok anlamlı ve olağanüstüydü; “kokusal düşleminde gördü bu kızı, bir resimde görür gibi.” Henüz hiç görmediği birini koklayarak görebilmek… oldukça etkileyici bir durum iken kitabın kopukluğu etkilerimi canlı tutamadı. Keşke bu güzel konu daha farklı işlenebilseydi diye düşünmekten kendimi alamıyorum..
