Bende tarçın sende ıhlamur kokusu
Yürürüz başkentin sokaklarında
Bir nehir şu tutuk konuşan cumartesi
Üstünde iki yonga: Çarşamba, bir de cuma
Ayrılık lafları etme sevgilim
Önümüz Temmuz önümüz Ağustos nasıl olsa
Daha bir okunaklı gelir şarkı şarkıdan
Daha bir duygulu oluruz, ağlarız
Bulutlar geçmedeyken, beyazken gürültüsüz
Olan umudumuzla kalakalırız ortalıkta
Bizim bu insanca üzgünlüğümüz dillere destan.
Daha bir yumuşak uçar kuş kuştan
Gecelerin yanı sıra iyimser, yavaş
Yaşamanın mutluluğu sarar içimizi, serinleriz
Kalıverdik mi bütün utancımızı, yoksulluğumuzu
Başlar yeniden aramızda kadınlık, erkeklik, sevgililik
Sevdalanırız yeni baştan.
Daha bir sevgili gelir gün günden
Daha bir yaşanacak buluruz yeryüzünü
İçimizde bir titreme hep öyle kalan
İnsanlığımızdan ötürü, güzelliğimizden, çirkinliğimizden
Bize kavun karpuz veren Tanrıyı
Sevmek gerektiğini biliriz…