O insan değil. Ve benim insafıma da ihtiyacı yok... Ona kalbimi verdim. O da onu aldı, öldürene dek kırıp parçaladı, sonra da gerisin geri yüzüme fırlattı... İnsanlar kalpleriyle hisseder, Ellen. Benim kalbimi kırdığı için artık ona karşı bir şey hissedecek halim kalmadı. Öldüğü güne dek acı acı inleyip gözyaşı dökse de artık ona acımam! Hayır gerçekten acımam!
İçimdeki sevgiyi ustalıkla öldürdü ki artık huzur içindeyim. Onu nasıl sevdiğimi hatırlıyorum da... Hatta ara sıra onu hala seviyor olabileceğim geliyor aklıma...Eğer... Hayır, hayır! Benim için yanıp tutuşsaydı bile, o şeytani tabiatı bir şekilde ortaya çıkardı.