" Ruh huzuru ve mutluluk arayanların inançlı olmaları gerekir. Hakikatin peşinden koşmayı isteyenler ise huzurdan vazgeçip hayatlarını araştırmaya adamaları gerekmektedir. "
"İnsanların öldüğünü gördüm.Sevenlerin ayrıldığını… Her gün tekrar eden zulmü ve açlığı.
Bütün bunlar bana gösterdi ki, hayatta hiçbir şey acı çeken bir insana duyacağımız empatiden önemli değildir. Hiçbir şey…
Ne kariyer,
Ne servet,
Ne zeka,
Ne mevki.
Soylu bir hayat yaşayacaksak başkalarının acılarına kayıtsız kalamayız."
“Sevgi” sözcüğünü bir oluşun özgün bir türü için mi kullanacağız, yoksa Batı’nın ve Doğu’nun dört bin yıllık tarihindeki tüm büyük din ve felsefe sistemlerinde ulaşılmak istenilen en yüce erdem için mi saklayacağız?