Sedef Gümüş
@sedefq1
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek...
38 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
“Sevdiğimiz zaman, aşk o kadar büyüktür ki bir bütün olarak içimize sığmaz; sevdiğimiz insana doğru yayılır, onda kendisini durduran, başlangıç noktasına geri dönmeye zorlayan bir yüzey bulur; işte karşımızdakinin hisleri dediğimiz şey, kendi sevgimizin çarpıp geri dönüşüdür; bizi gidişten daha fazla etkilemesinin, büyülemesinin sebebiyse, kendimizden çıktığını farketmeyişimizdir.”
"Onun tarafından hor görülme düşüncesi beni hasta ediyor."
"Başka bir insanın, his görmediğin, belki senin varlığın farkında bile olmayan, kendi hayat mücadelesi içinde yuvarlanıp giden bir insanin beyninde olup bitenler senin kim olduğunu değiştirmez ki."
Benim hakkımda belki bir şeyler yazacağınızı hayal ederdim hep. Yaşamınızda bir iz bırakmak isterdim. "Yalnızca herhangi bir hasta" olmak istemiyorum. "Özel" biri olmak istiyorum. Bir şey olmak istiyorum, herhangi bir şey. Hiçbir sey, hiçkimse değilmişim gibi hissediyorum kendimi.
Eğer yaşamınızda bir iz bırakmışsam, belki de biri, unutmayacağınız biri olabilirdim. O zaman varolurdum.
"Yaşlandım. Hayatım adadığım işin sonuna geldim.Hiç çocuğum yok ve dehşet içinde ölüme yaklaşıyorum. Karanlıktan boğuluyorum. Ölümün sessizliğinden boğuluyorum.
Sanırım bir çare biliyorum. Karanlığı cinsel tılsımla delmeye çalışıyorum. Ama bu yetmiyor."
"Kütüphanesi olan ve çok
kitap okuyan birinden
korkmamalısın; sadece bir kitabı olan birinden korkmalısın; ve o bunu kutsal görüyor, ama hiç okumadı"
- Friedrich Nietzsche