"Onun tarafından hor görülme düşüncesi beni hasta ediyor."
"Başka bir insanın, his görmediğin, belki senin varlığın farkında bile olmayan, kendi hayat mücadelesi içinde yuvarlanıp giden bir insanin beyninde olup bitenler senin kim olduğunu değiştirmez ki."
Benim hakkımda belki bir şeyler yazacağınızı hayal ederdim hep. Yaşamınızda bir iz bırakmak isterdim. "Yalnızca herhangi bir hasta" olmak istemiyorum. "Özel" biri olmak istiyorum. Bir şey olmak istiyorum, herhangi bir şey. Hiçbir sey, hiçkimse değilmişim gibi hissediyorum kendimi.
Eğer yaşamınızda bir iz bırakmışsam, belki de biri, unutmayacağınız biri olabilirdim. O zaman varolurdum.
"Yaşlandım. Hayatım adadığım işin sonuna geldim.Hiç çocuğum yok ve dehşet içinde ölüme yaklaşıyorum. Karanlıktan boğuluyorum. Ölümün sessizliğinden boğuluyorum.
Sanırım bir çare biliyorum. Karanlığı cinsel tılsımla delmeye çalışıyorum. Ama bu yetmiyor."
"Dünyanin bana karşı tutumu önemsizdi.
Benimle ilgilenmiyordu ve ben de onunla ilgilenmiyordum. İşte gerçek özgürlük buydu: kayıtsızlık içinde var olmak."
Sevgi karşılığını bulamayınca sevilmek isteğinin küstahlığı ortaya çıkar yine arzularımla bir başıma kalmıştım işte, korunaksız, haksız, yasaları da aşan isteklerimde son derece de açık: Sev beni! Ve neden? Neden olacak, o her zamanki önemsiz nedenden: Çünkü ben seni seviyorum...