ben sıska,çelimsiz,kuruydum;sen güçlü,boylu poslu ve iriydin.daha kabindeylen bile kendimi acınası bulurdum,üstelik yalnızca senin değil bütün dünyanın karşısında bu böyleydi,çünkü sen benim için her şeyin ölçütüydün.
niçin sen artık dünkü sen değilsin?niçin,biz bugün ikimiz de kıymetli bir şey kaybetmiş gibiyiz?niçin bugünün düne benzemiyor?niçin dünkü gibi rahat adımlar atmıyorsun?niçin böyle oldun?