ben sıska,çelimsiz,kuruydum;sen güçlü,boylu poslu ve iriydin.daha kabindeylen bile kendimi acınası bulurdum,üstelik yalnızca senin değil bütün dünyanın karşısında bu böyleydi,çünkü sen benim için her şeyin ölçütüydün.
niçin sen artık dünkü sen değilsin?niçin,biz bugün ikimiz de kıymetli bir şey kaybetmiş gibiyiz?niçin bugünün düne benzemiyor?niçin dünkü gibi rahat adımlar atmıyorsun?niçin böyle oldun?
halk bir havuzun içindedir,farklı görüşler ve inançları yüzünden birbirlerini boğmaya çalışırken aynı zamanda da boğulmamaya çalışır.siyasiler havuzun dışında kokteyl partisi verir,arada dönüp havuzdakilere karınlarını doyursunlar diye yem atarlar.bazıları buna sevinir ama hâlâ havuzun içindedirler.