“Kalbim,bu senelerdir beraber yaşadıklarının her şeyden bu kadar habersiz olmalarına dayanamayıp,‘ben artık ayrılmak istiyorum,kendimi bunlar için çarptıramam,zaten ömrüm ezilmekle,bin parçaya ayrılmakla geçti,kimseye bir şey söyleyemedim.’diyerek baş edemeyeceğim bir süratle çırpınıyor.”
Ömrünün bu en güzel gecesini,ömrünün bu en korkunç gününün takip etmesi mi mukadderdi?Neydi bu içinden çıkılmaz meseleler?Neydi bu mavi göğe veya sevgili bir yüze bakmayı zevk olmaktan çıkaran hisler ve üzüntüler?