Debbie Macomber ilk kez okudum. Akıcı bir anlatımı var. Çift karakter gözünden okuyoruz.
Josie Alaska'ya Ponder kasabasına 6-7 aylık bir restorana şef olmak ve aynı zamanda tatil yapmak için gitmiş. Restoranda işe başladığında Palmer ile tanışıyor. Palmer işe kılıç ustası. Birbirinden güzel kılıçlar yaparak sanatını konuşturan biri.
Tatil bitiminde artık Josie evine Seattle'a dönecekken sabah erken saatteki son feribotu kaçırıyor ve macera başlıyor. Tavsiye ederim.
"İnsan tabiattan uzaklaştıkça kalbi katılaşır."Edebiyat
Günün en güzel kış akşamlarında battığını ve az geçilmiş patikaların keşfedilmemiş güzelliklere çıktığını öğrendiğim kitap.
"Herkes doğayı çok sevdiğini söyler, ama onu bir manzara olarak görmenin ötesine geçip gerçekten özümsemeyi başarmak, şehrin konforunu terk edip doğanın koynunda yaşayabilmek büyük bir cesaret ister."
İşte kitap bu paragraf üzerine yazılmış gibidir, sonunda doğayla karşılaştığınızda onun sadece bir görselden ibaret olmadığının farkına varacaksınız.
Tabiata, bizimle birlikte yaşayan eşsiz canlılara duyulan saygıyı, hepimizin aynı havayı soluduğunu aynı gökyüzü altında yaşadığımızı özümsemeyi insanın birincil görevi olarak görmek büyük bir farkındalıktır.
Bu kitapta tüm yaşamını geride bırakıp Bodrum'a yerleşip, orada kendine sıfırdan bir yaşam ve bahçe kurmasını anlatıyor.
O bahçede yaşamın sadeliği ve dengesini, yalnızlığın üretkenliği ve ilhamını keşfediyor. Ağaçlar ve çiçeklerle sabrı ve bilgeliği öğreniyor.
Doğaya hayran biri olarak incelemeyi 1854 yılında ABD başkanının Kızılderililerden toprak istemek amacıyla yazdığı bir mektubuna karşılık Kızılderili reisi Seattle'nin yazdığı mektubu paylaşmak istiyorum.
"Kan bir aileyi nasıl birleştirirse, her şey birbirine öyle bağlıdır. Yaşamın dokusunu insan yaratmadı. O, o dokunun içinde iplikçiktir. Siz o dokuya ne yaparsanız aynısını kendinize yapmış sayılırsınız… Bize ait olmayan suların berraklığını, rüzgarın tazeliğini size nasıl satabiliriz? Bu toprakların her zerresi, ağaçlardaki yaprakların her biri, ormanlardaki hayvanlar, böcekler, benim halkım için mukaddestir. Fakat bize ait olduğunu hiç düşünmedik. Çünkü biliyoruz ki toprak insana değil, insan toprağa aittir. Güzel kokulu çiçekler bizim kız kardeşlerimiz, atlar, geyikler, kartallar ve buffalolar bizim kardeşlerimizdir. Yalçın kayalar,
Reklam
Sonunda başucu kitabım olan 
Makiler yerini bu kitaba bıraktı.
Kızılderili şefi Seattle’ın, Washington’ın kendisine gönderdiği kibar teklife (tehdit) verdiği cevap niteliğinde bir kitap. Çaresiz olduğunu farkedip “bari şunları şunları yapmayın” diye isteklerde, tavsiyelerde bulunuyor.
Not: Tekrar ettiği bir kaç yer var ama ben bunları rahatsız edici bulmadım.
Makiler yerini bu kitaba bıraktı.
Kızılderili şefi Seattle’ın, Washington’ın kendisine gönderdiği kibar teklife (tehdit) verdiği cevap niteliğinde bir kitap. Çaresiz olduğunu farkedip “bari şunları şunları yapmayın” diye isteklerde, tavsiyelerde bulunuyor.
Not: Tekrar ettiği bir kaç yer var ama ben bunları rahatsız edici bulmadım.
03 10 2070 tarihinde laboratuvar da çalışan bir bilim adamı masasında duran şişenin kurcalandığını iddia eder, arkadaşları da başkasının işi yok senin masanı mı kurcalayacak şeklinde yorum yaparlar. Bilim adamı içindeki numunenin değiştirildiğini iddia eder. Arkadaşı da "sen nereden bileceksin ki der" ve olay insanlık tarihinin en büyük buluşuna kadar uzanır. Asimov usta'nın 1972 yılında yazdığı evrenler arası bir roman. Her zaman olduğu gibi dili sade ve anlaşılır. Anlattığı her şeyi gözünüzün önünde canlandırmanız mümkün.(Vakıf neden hala dizi yapılmadı diye düşünürken Apple TV+ da 24 Eylül de yayına başlayacağını da sevinerek öğrendim:)) Evrenler arası ilişkiler anlatılırken bence insanlığın asla değişmeyecek bazı özelliklerine de temas ediliyor.1) Bir kişiye olumsuz bir eleştiri yaptığınız zaman olay hemen kişiselleşiyor, ne kadar eğitimli olursa olsun. 2) Bir şey bizim menfaatimize ise onun olumsuz yanlarını görmemek için ne gerekirse yapıyoruz. İklim değişikleri nedeni ile dünyamız hızla sona doğru yaklaşırken bile halen ülkeler hiçbir konuda hemfikir olamamaktadır.3)İş önlem almaya geldiğinde sorumluluk hemen sonraki nesillere atılır:) Tek bir gayemiz vardır günü kurtarmak. Şef seattle ın dediği gibi "Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık tutulduğunda; beyaz adam paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak" (1800 lü yıllarda söylenmiş bir sözdür bu, maalesef halen geçerli olduğu ve gelecek nesiller için de geçerli olacağını düşünmekteyim) Kısacası bir mağaza da asimov'a ait bir kitap görürseniz yapacağınız tek şey alıp okumaktır :) Keyifli okumalar dilerim. (Not: Klavyedeki bazı tuşların zor bastığını geç fark ettim. Son 2 incelemede bazı imla hataları olmuş, kusura bakmayın.)
Okurken aslında dinler gibi hissettiğim kitaplardan bir tanesi "Hayat" kitabı.
Kısa bir kitap olmasına rağmen , derin analizlerin yapıldığı, belki de hiç sorgulamadığınız alanlara bir giriş kapısı niteliğinde.
Yavaş yavaş , üzerine düşünerek, kendi analizlerinizi yaparak okuduğunuzda katkısı olacağını düşünüyorum.
Özellikle Sonsöz kısmında, 1854'te Kızılderili şef Seattle tarafından, kendisine halkının
topraklarını satması teklif edilince yapılmış konuşma tekrar tekrar okunup, üzerine derin derin düşünülmeli bana kalırsa.
Beyaz adam asla yalnız olmayacak...
Yatağını kirletmeye devam edecek ve sen bir gece kendi çöplüğünün içinde boğulacaksın.
Bizim bu toprakların bir parçası olmamız gibi, sen de bu toprakların bir parçasısın.
Bu dünya bizim için çok değerli, senin için de
öyle olmalı...
Sadece halkıma merhametli ol, ölüler güçsüz değildirler.
Ölüm mü dedim?...
Ölüm diye bir şey yoktur ki sadece dünya değiştirir insan.
Reklam