Seneca, “Mutlu Yaşam Üzerine” ve “Yaşamın Kısalığı Üzerine” aslında iki kitap yazmış; bunu tek kitapta birleştirmişler. Seneca, Stoacı filozoflar arasında önemli bir Stoacı filozoflardan biridir. Stoacılığın temelinde olduğu gibi, Seneca da özellikle doğaya ve akla uygun yaşama ve en yüce olan “virtus”, yani erdeme sahip olmayı, aslında mutlu yaşamın en önemli unsuru olarak değerlendirmekte. Ayrıca, kitapta diğer Antik Çağ filozoflarının da daha çok akıl yürüttüğü insanın nasıl mutlu olabileceği, nasıl yaşaması gerektiği üzerine kafa yormuş. Topluluğa körü körüne uymak yerine, bir koyun sürüsüne katılır gibi değil, asıl olanın kendi aklına uygun yaşamak olduğunu vurguluyor. Birçok kez erdemi yüceltirken, hazzı ciddi anlamda eleştiriyor. Hazzın, yapısı gereği, başlangıcından itibaren sonunu hazırlayan bir varlık olduğunu tanımlıyor. Yaşamını, başkalarının yargılarına ya da kanılarına göre şekillendirmemek ana gayesi. Ayrıca, “bahtiyar” kavramına da önem veriyor; bahtıni kabullenmek ve onunla mutlu bir yaşam sürmek gerektiğini ifade ediyor.