Şefika Yüce
@sefikayuce
20 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Gelişigüzel topladığım saçlarımı çözdüm. Parmaklarımı arasından geçirdim. Avucumda kalan tellere baktım. Altın varak nemden, saçlarım gamdan dökülüyordu.
Hayatımız dökülüyordu... Dökülen hayatımız, karşımda duran aynanın çerçevesine benziyordu. Hayatımız alçıdan yapılmış, üstüne altın yaldız sürülmüştü. Altın döküldükçe aslımız meydana çıkıyordu.
Ben aşkın ne olduğunu biliyordum. Osman'la yaşadığımız şey aşk değildi. Başka bir şeydi. Benim boğucu derim umutsuzluğumdu. Kapandaki fare gibi çaresizliğimdi. Tuzağa düşmüşlüğümdü. Sevilmeyi ölesiye isteyişimdi.
Ben zaten bu yaşa gelene kadar çok fazla adama aşık olmuştum. Hayata hep kendimi birilerine aşık olduğuma inandırmaya çalışarak tahammül etmiştim. Ama hep birilerine aşık olmaya çalışarak sefil olmuştum.
