İnsanlar aslında aydınlıktakiler ve karanlıktakiler olarak ikiye ayrılır.
Karanlıktakilerin sayısını azaltıp, aydınlıktakilerin sayısını çoğaltmak, işte hedef budur. Bu yüzden "Bilgi!","Bilim!" diye bağırıyoruz. Okumayı öğrenmek ışığı yakmaktır; tüm hecelemeler kıvılcımlardır.
Zaten aydınlık demek illa ki sevinç anlamına gelmez. Aydınlıkta da acı çekilir; ateşin fazlası yakar. Alev kanadın düşmanıdır. Uçmaya ara vermeden yanmak dâhinin mucizesidir.
Bilgilendiğinizde ve sevdiğinizde daha fazla acı çekersiniz. Gün gözyaşlarıyla doğar. Aydınlıktakiler en azından karanlıktakiler için ağlarlar.
Sayfa 298 - II. Cilt
AŞK ALTI BİN YAŞINDA BİR ÇOCUKTUR.Alıntı
Altmış asırdan beri erkek ile kadın hayatın güçlüklerinden birbirlerini severek sıyrılırlar.
Düşünce zihnin, hayal hazzın ürünüdür.
Yoksul temiz olsun ki; zenginlerin göz zevki bozulmasın.Alıntı
Temizlik, yoksulları toplumsal kılıyordu... sefiller temizleşince, saygı belirten bir sözcüğe dönüşüyordu ‘temizlik’. Sefillerin kendileri için bile başka bir ülkedeki toplum dışı insanların kiriydi artık sefalet.
Sayfa 42 - Ada Yayınları 1985 - PDF
Gerçek kaynağını bilmediğimiz bir anlamı yüceltmek körlere özgü bir küstahlıktır.