Yazar:
Victor Hugo
Çevirmen:
Derya Sungur
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 53 dk.
Sayfa Sayısı:
384
Basım Tarihi:
Aralık 2004
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
Armoni Yayıncılık
Orijinal Adı:
Les Miserables
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789758523016
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
206 diğer baskı · Tümünü Göster
Sefiller (2 Cilt Takım)
55,7bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 1724 s.
Sefiller
4.397 okunmaMavi Yelken Yayınları · 2010 · 461 s.
Sefiller
3.715 okunmaBordo Siyah Yayınları · 2003 · 2282 s.
Sefiller
2.671 okunmaKitap Zamanı Yayınları · 2011 · 582 s.
Sefiller
2.516 okunmaDorlion Yayınevi · 2018 · 304 s.
Sefiller (Kutulu 2 Cilt Takım)
2.381 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 6 Şubat 2019 · 1724 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bu kitap kolay bir kitap değil. Uzun, yer yer yorucu ama kesinlikle boş değil. Okurken defalarca “iyi ki bırakmamışım” dedim.
Sefiller bana göre sadece bir roman değil; adalet, vicdan, merhamet ve insanın değişme ihtimali üzerine yazılmış kocaman bir hikâye. Jean Valjean karakteri insanın içini acıtıyor. Bir insanın yaptığı tek bir hatanın, bütün hayatını nasıl peşinden sürüklediğini çok sert ama çok gerçek bir şekilde gösteriyor.
Bazı bölümler yavaş ilerliyor, özellikle betimlemeler uzun. Ama o betimlemelerin sonunda karakterleri daha iyi anlıyorsun. Javert’i okurken sinir oldum, bazen hak verdim, bazen de ürktüm. Çünkü adaleti savunurken insanlığını kaybeden birini okumak hiç kolay değil.
Kitap boyunca en çok hissettiğim şey şu oldu:
İyi olmak zor, ama mümkün. Ve bazen tek bir merhamet, bir insanın hayatını tamamen değiştirebiliyor.
Hızlı okunacak bir kitap değil ama sabırla okunduğunda çok şey bırakıyor insanda. Bitirdiğimde sadece bir hikâye okumuş gibi hissetmedim; sanki hayata biraz daha dikkatli bakmam gerekiyormuş gibi hissettim.
Herkese göre değil ama klasiklerden korkmayan, derinlik arayanlar için kesinlikle okunmalı. 
Sefiller
Sefiller
Sefiller
Kanunlar ve İlahi Adalet Çatışması
Romanın temel direği, beşeri kanunlar ile ilahi/vicdani adalet arasındaki amansız çatışmadır.
Jean Valjean, sadece bir ekmek çaldığı için kürek mahkumu yapılan, sistemin canavarlaştırmaya çalıştığı bir kurbandır. Ancak piskoposun merhametiyle ruhsal bir aydınlanma yaşar ve "iyiliğin" simgesi haline gelir.
Müfettiş Javert ise körü körüne yasalara bağlılığı, mutlak ve esnemez otoriteyi temsil eder. Onun gözünde bir suçlu her zaman suçludur. Hugo, Javert karakteri üzerinden vicdandan ve insanlıktan yoksun bir hukuk sisteminin nasıl bir zulüm mekanizmasına dönüşebileceğini gösterir.
Toplumsal Çürüme ve Sefalet
Hugo, kitabın ön sözünde romanı yazma amacını açıkça belirtir: Erkeklerin yoksulluk yüzünden alçalması, kadınların açlık yüzünden düşmesi ve çocukların cehalet yüzünden körelmesi.
Fantine karakteri, toplumun iki yüzlülüğü ve acımasızlığı yüzünden en dibe itilen fedakar anneliği; Cosette ise yetim ve korumasız çocukların uğradığı istismarı simgeler.
Thénardier ailesi ise sefaletin insanı nasıl ahlaken çürütebileceğinin ve vahşileştirebileceğinin canlı birer kanıtıdır.
Devrim, Barikatlar ve Özgürlük Arayışı
Roman, 1832 yılındaki Paris Haziran Ayaklanması'nı merkezine alır. Hugo, genç cumhuriyetçilerin (Marius, Enjolras ve arkadaşları) barikatlardaki mücadelesini anlatırken, halkın özgürlük ve eşitlik arzusunu destansı bir dille yüceltir. Sokak çocuğu Gavroche’un barikatta şarkı söyleyerek kurşunlara meydan okuduğu sahne, dünya edebiyatının en güçlü direniş sembollerinden biridir.
Gözyaşları ve İnsanlık: Bir Başyapıtın İncelemesi·384 syf.·1000Kitap
10/10
2025 28. kitabı
Victor Hugo'nun ölümsüz eseri *Sefiller* (Les Misérables), sadece bir roman değil, aynı zamanda insan ruhunun en derin katmanlarına inen, vicdan ve adalet kavramlarını sorgulayan devasa bir anıt. Bu kitabı okuyup da sarsılmadan, duygusal bir fırtınanın ortasında kalmadan bitirmek neredeyse imkânsız.
Hikâye, bir anlık açlığın bedelini ömür boyu süren bir sefaletle ödeyen Jean Valjean'ın trajik yolculuğunu merkezine alıyor. Ancak bu bir suçlunun hikâyesi değil; bu, kötülüğün gölgesinden iyiliğin ışığına doğru atılan destansı bir adımın hikâyesi. Valjean'ın yaşadığı dönüşüm, okuyucuya en karanlık şartlarda bile fedakârlığın, koşulsuz sevginin ve merhametin insanı nasıl yeniden tanımlayabileceğini gösteriyor.
Kitapta, küçük yetim Cosette ile Valjean arasında kurulan baba-kız ilişkisi, kalbinizin en hassas tellerine dokunacak. Kimsesizliğin ortasında yeşeren bu saf sevgi, yazarın toplumsal eleştirilerinin ve felsefi sorgulamalarının ortasında bir umut feneri gibi parlıyor.
Sefiller, sadece 19. yüzyıl Fransa'sını anlatmakla kalmıyor; yoksulluk, adalet sistemi, sınıf ayrımı ve bireyin topluma karşı mücadelesi gibi konularla günümüz okuyucusuna da güçlü bir ayna tutuyor. Hugo, okuyucuyu ağlatan, düşündüren ve sonunda ayağa kalkıp "Ben ne yapabilirim?" diye sorduran bir başyapıt kaleme almış.
Eğer vicdanınızın derinliklerinde bir yolculuğa çıkmaya, insanlığın acı ve umut dolu yelpazesini deneyimlemeye hazırsanız, bu eseri tereddütsüz okuma listenizin başına almalısınız. Bu, sadece okunan değil, aynı zamanda yaşanılan bir kitaptır.
Sefiller'i okurken Jean Valjean'ın o uzun ve çileli yolculuğunda adeta onun yanında yürüdüm; her adımında vicdanın ne kadar ağır bir yük, ama aynı zamanda ne denli özgürleştirici bir güç olduğunu iliklerime kadar hissettim. Piskopos Myriel’in bir çift gümüş şamdanla bir adamın ruhunu karanlıktan çekip alışına tanık olduğumda, tek bir iyiliğin bir hayatı nasıl baştan aşağı değiştirebileceğini gördüm. Kitap boyunca toplumun dışladığı, "sefil" damgası vurduğu insanların aslında ne kadar devasa yüreklere sahip olabileceğini keşfettikçe, adaletin sadece yasalarda değil, asıl merhamette saklı olduğunu anladım. Javert’in sarsılmaz görev bilinci ile Valjean’ın dürüstlüğü arasındaki o amansız çatışmada, kendimi defalarca "Doğru olan nedir?" sorusunu sorarken buldum. Hugo’nun bu dev eseri benim için sadece bir roman değil; karanlığın içindeki ışığı aramaya dair bitmek bilmeyen, sarsıcı bir içsel hesaplaşmaydı. Sefiller
Sefiller
Puan vermedi
Hem toplumsal eleştiri hem de insanlık dersi. Jean Valjean karakteri unutulmaz; merhametin ve ikinci şansın sembolü gibi. Uzun ama dolu dolu bir roman. Adalet, yoksulluk ve umut temalarını güçlü şekilde işliyor. Okuyunca insanın içi hem hüzünle hem umutla doluyor.
Ben uzun zamandır bu kadar akıcı ,kalbimi dağlayan ve çok seveceğim bi kitap okumamıştım. Tek kelimeyle bayıldım.
Okumayı düşünen veya erteleyenler varsa aranızda en kısa zamanda başlamalısınız
Bu kitap ufak bir iyiliğin bile bütün insanların hayatını etkileyebileceğini gösterdi. Victor Hugo, 1880'de bir kitap yazıyor aradan 200 küsur yıl geçiyor. Fakat tazeliğini aynı sıcaklığını yitirmiyor, insanın aklına, ruhuna, kalbine dokunuşuna devam ettirebiliyor. Çünkü insanların ortak acılarına, kederlerine, arayışlarına; zaman, mekan ve çağ değişsede, değişmeyecek yanlarına dokunuyor. Bu kitap yüreğime dokundu.
Victor Hugo'nun o zamanki çığlıklarda olduğu gibi rica ediyorum sizde bu sayfaları bu satırları çevirin arkadaşlar. Beslenemeyen mideler gibi, beslenemeyen zihinlere de acıyalım.
İyi okumalar.
Jean veljean’a kalbîmi bıraktım.
Öyle içime işleyen, öyle güzel bir kitap ki, ben jean veljean ile tanıştığım için çok mutluyum. Kalbimi yumuşacık yapan bir karakterle tanıştım.Geç kalınmış bir okuma ama geç olsun güç olmasın demişler. Bence herkes böylesi bir eseri okumalı.
Gölgesinden Kaçamayan AdamDuygu ve Düşünce
Victor Hugo’nun Sefiller’i, insan ruhunun karanlıklarına inip oradan bir avuç aydınlık çekip çıkaran nadide eserlerden. Okurken kimi zaman içime dokunan bir sızı, kimi zaman da sanki kalbime ağır bir taş koymuşlar gibi bir ağırlık hissettim. Zira bu roman, yalnızca Jean Valjean’ın hikâyesi değildir; her birimizin içindeki “iyi” ile “kötü”nün ebedî hesaplaşmasının kitabıdır.
Mükemmel betimlemeyle insan Paris sokaklarında yürürken hissediyor kendini. Fakirlik sadece cebin değil; ruhunda çöküşüymüş.
Bir tokat misali hatırlatıyor sana.
Suçlu damgası taşıyan bir adamın, iyilik yapmaya çalışırken bile gölgesinden kaçamayışını okurken, “insanı toplum mu kirletir, yoksa insan kendi kirini mi taşır?” diye sordum kendime.
Hülâsa: Bu romanı okurken hissettiğim şey şu oldu. İnsan bazen yenilir, bazen yeniler. Ama en nihayetinde insanı kurtaran da mahveden de yine insanın kendisidir.
Sefiller1000Kitap
“Sefiller”, sadece bir roman değil; insanın iyilikle kötülük arasında verdiği en sessiz mücadeleyi anlatan bir hayat hikâyesi. Jean Valjean’ın yaşadıkları, bir insanın tek bir hatadan nasıl ömür boyu yargılandığını ama yine de iyiliği seçebildiğini gösteriyor. Onun her adımında, insanın içindeki vicdanın ne kadar güçlü olabileceğini görüyorsunuz.
Hugo’nun anlattığı dünya karanlık ama umutsuz değil. Yoksulluk, adaletsizlik, çaresizlik… Hepsi roman boyunca hissediliyor ama küçük bir iyilik, bir merhamet anı bile bu karanlığı dağıtabiliyor. Bence kitabın en çarpıcı tarafı da bu: karanlığı göstermek için değil, insanın ışığını hatırlatmak için yazılmış.
Javert ise kanun ile adalet arasındaki farkı anlayamayan bir karakter. Onun katılığı, Valjean’ın içsel değişimiyle karşı karşıya gelince hikâye çok daha güçlü hale geliyor.
Okurken bazı bölümler uzun gelebilir, özellikle tarihsel ve politik anlatımlar. Ama romanın bütününe bakınca, o detayların bile hikâyenin ruhunu tamamladığını fark ediyorsun.
Sonunda bende kalan cümle şu oldu:
“İnsan bazen dünyayı değil, sadece kendi kalbini iyileştirerek de büyük bir değişim yaratabilir.”
İyiliğin, vicdanın ve insan olmanın ağırlığını anlatan romanları seviyorsanız, Sefiller sizi hem yıpratıyor hem de derinden toparlıyor.
Yazar Hakkında
Victor HugoYazar · 87 kitap
Victor Hugo 26 Şubat 1802'de Fransa'da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra kendini tümüyle edebiyata adadı. 1824 yılında Fransız coşumcularının (romantikler) yayın organı olan La Muse Française dergisini kurdu. Cenacle adını taşıyan coşumcu sanatçılar çevresinin üyesi ve onun odak noktası oldu. 1830-1843 arasında en verimli dönemlerinden birini yaşadı. Romanları, tiyatro yapıtları ve şiirleriyle başarıdan başarıya koştu. 1831'de Notre Dame de Paris (Paris'in Notredame Kilisesi) adlı büyük romanını yayımladı. 1841 yılında Fransız Akademisi'ne üye seçildi. Çok sevdiği kızı Leopoldine'nin 1843'de kazayla boğularak ölmesi üzerine 1852'ye dek yeni yapıt vermedi. 1848 Devrimleri'nden sonra parlemento üyeliğine seçildi. 3. Napoleon'un hükümet darbesini engellemeye çalıştı, başaramayınca 1851 yılında Belçika'ya kaçmak zorunda kaldı.
Ateşli bir demokrasi ve cumhuriyet yanlısı olarak imparatorluk rejimini eleştiren yapıtlar yazdı. 1855-1870 arasını küçük bir İngiliz adası olan Guernsey'de geçirdi. O dönem yazarlığının en üretken yılları olmuştur. 1862 yılında başyapıtı olan Les Misérables (Sefiller) adlı romanını yayımladı. Bunu 1866'da Les Travailleurs de la Mer (Deniz İşçileri) ve aynı yıl L'Homme qui Rit (Gülen Adam) gibi önemli romanları izledi.
Fransa'da Cumhuriyet yeniden kurulunca Paris'e döndü. Ulusal Meclise seçildi. Artık Fransa'nın en gözde kişilerinden biriydi. Paris Komünü'nün ezilmesinden sonra komüncülerin bağışlanması için çok uğraştıysa da sonuç alamadı. Giderek siyasal ve toplumsal yaşamdan elini eteğini çekti.
1885 yılında ölüm döşeğinde iken; "Tanrı'ya inanıyorum, ahirete inanıyorum; fakat hiçbir kilise papazını başımda istemiyorum. Beni seven bütün dünya insanlarının gönülden dualarını bekliyorum. Bu benim için kafidir." diyerek 22 Mayıs 1885 yılında hayata gözlerini yummuştur.
