Seni beklemek, seni istemek, öyle bir tahassür ki, ben bu hasreti, her bir damarıma takılmış bir diken gibi feryatlarla çekiyor; çekiyorum… Fakat kopmuyor.
Kuvvetsizim onu sökmeye gücüm yetmiyor. Ben de ne tuhaf konuşuyorum? Acaba bütün cihan birleşse, bu ıztırâbı benden koparabilir mi?