şehriban
@sehribank
instagram.com/kitapedebiya?ig...
“Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan biriyim.” Sabahattin Ali
Şu anda okuduğu kitap
Bir Tereddüdün Romanı. Gerçekçi bakış açısıyla ele alınan bir yaklaşımı yok. Aksine, insanın kendi içinde yaşadığı bunalımları, tereddütleri, bocalamaları anlatıyor. Böylece daha kitabın başında sizi etkisi altına alıyor. Romanda iki karakter daha ağırlıklı olarak anlatılsa da toplamda üç ana karakter var: Mualla, Vildan ve muharrir (yazar). Karakterlerin az olması, okurun hikayeye hakimiyetini kolaylaştırıyor. Hepsinin farklı özelliklerini derinlemesine görmüş oluyorsunuz. Gelin, biraz da bu karakterlerden bahsedelim.
Roman aslında Mualla ile başlıyor. Mualla’yı diğer ana karakter olan muharririn kitabını okurken görüyoruz. Muharririn kitabında yer alan melankolik tarzdaki alıntıların bir kısmını Mualla’yla birlikte biz de okuyoruz. Mualla’nın muharririn yaşadıklarını hissetmesi ve ona yardım etmek istemesiyle okur da onunla birlikte buhranlar yaşıyor. Evet, kitap ‘roman içinde roman’ şeklinde başlıyor.
Gelelim Mualla’nın kendisine. Mualla güzel, akıllı, garantici ve alışkanlıklarına bağlı ama aynı zamanda her ne kadar dış dünyaya belli etmese de hisli biri. Biraz sıradan... Yolu bir gün bir tanıdıkları vasıtasıyla okuduğu kitabın yazarıyla kesişiyor. Muharrir görür görmez Mualla’dan etkileniyor ve ona kısa sürede evlenme teklif ediyor. Ama Mualla’dan yanıtında aceleci olmamasını ve samimi olmasını istiyor. Mualla garantici kişiliğinin etkisiyle her şeyi süzgeçten geçirmeye başladığında roman diğer karakterlerle devam ediyor.
Daha sonra muharririn yolu Vildan’la kesişiyor. Vildan muharririn kitaplarını okumuş ve ondan oldukça etkilenmiş biri. Çünkü onun romanlarındaki kadın karakterleri kendine çok benzetiyor. Vildan nasıl biri? Ruh tahlillerini kesin bir şekilde yapabiliriz çünkü bu kitaba çokça yansıtılmış. Ama Vildan’ın gerçekte kim olduğunu tam anlamıyla
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Öncelikle Ahmet Hamdi Tanpınar hakkında bir şeyler söylemek gerekirse, kendisi çok gezmiş ve görmüş birisidir. Hayat şartları ona yüklü bir tecrübeyi miras bırakmıştır ve bu miras eserlerine de yansımıştır. Eserlerinde yalnızca güzel Türkçesini okurlarına sunmakla kalmaz, işlediği konuyu ve vermek istediği mesajı derinlemesine ele alır. Kitabın sadece son sayfasını kapattığınızda değil her sayfada -her ne kadar biraz karamsarlık içerse de- insanı düşünmeye sevk eder. Sahnenin Dışındakiler eserinde ‘masalı olan bir adamım’ der kendisi için. Eserlerinde karamsarlık tadı bırakması belki de onu herkesten farkı kılan bir masalının olmasıdır. Farklı bir masala haiz olmak, kişinin dünyayı dışarıdan seyredebilmesi için en önemli hususlardan birisidir. Tanpınar’la ilgili söylenebilecek diğer bir husus, eserlerine girmenin, karakterlerle bütünleşmenin başta biraz zorluyor olmasıdır. Eserlerini okumak biraz sabır ister. Ancak bu zorluk geçince hiç bitmesini istemeyeceğiniz bir dünyada bulabilirsiniz kendinizi. Eserlerini okurken sabrınızı koruduğunuz sürece Tanpınar’ın, betimleme ve açıklama dengesini ustalıkla koruduğunu hissedebilirsiniz.
Vedia: Samiye’nin kızıdır. Batı kültürüyle yetişmiş varlıklı bir ailenin kızıdır. Duygularında çatışmalar yaşar ve bu duygular onu seçeneklerden birini seçmeye zorlar. Vedia, Rüştü ile Orhan arasında seçim yapmakta zorlanır.
Orhan: Doğu kültürü ve gelenekleri ile yetiştirilmiştir. Orhan duygusal, yakışıklı ve sözlü bir karakterdir.
Samiye: Vedia’nın annesidir. Kocasının ölümünden sonra hayatına devam eder. Fakirlerden hoşlanmaz ve hizmetçilerini hor görür. Fransız hayranıdır ve hatta kendi milleti olan Türklere hakaret eder. Konusu: Peyami Safa bu çalışmasıyla Türk toplumundaki doğu-batı çatışmalarını Mütareke döneminde İstanbul’da geçen aşk temasını ele almaktadır.
