Geçmişi kabullenmek için ümidimi yitirmem
gerektiğini söylemiştin. Bu laf dikkatimi çekti, o gün bugündür
de aklımda. Pek hoşuma gitmedi aslında ama bana yardımcı oldu.
Zor bir engeli aşmamı sağladı."
Bu uzun gece boyunca hiç kimse ziyaretine gelmeyecek; bütün kalede, hatta sadece kalede değil tüm dünyada tek bir insanoğlu kendisini düşünmeyecekti; herkesin
kendi meşguliyeti vardı, herkes kendi kendine zor yetiyordu, hatta annesi bile, evet, belki de annesi bile şu anda başka şey düşünüyordu, tek oğlu Giovanni değildi, bütün bir gün onu düşünmüştü, şimdi sıra biraz da ötekilerdeydi. Bu son derece adil bir şey diye düşünüyordu