Çok gezen mi bilir çok ağlayan mı
İstanbul'da ağladığım yerler
-Sezai Karakoç'un kabri
-Necip Fazıl Kısakürek'in kabri
-Süleymaniye camii
-Şehzade camii
-Üsküdar sahil
- Fatih Camii bahçesi ön taraftaki banklarda
- Denizde, vapurda giderken yani
Nurullah GençŞiir
Binbir türlü kokuyorsa yaylalar,
Siyah gözlerine beni de götür.
Baharın koynundan koparıp sana ipek bir mendile sardığım yüreğimle,
Şehzade gülleri gönderiyorum.
Umutlar kalıyor, ben gidiyorum.
Reklam
Daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan
siyah gözlerine beni de götür
artık bu yerlere sığamıyorum.
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
sarardı tiryaki menekşeleri
sonbaharın tozlu kafeslerinde
sevgi turnaları yakalıyorum
turnalar gidiyor; ben kalıyorum
avareyim, asudeyim, yorgunum
bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
uyku tutmuyor karanlıkları
yitik düşlerimi kovalıyorum
gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.
Binbir türlü kokuyorsa yaylalar
siyah gözlerine beni de götür
baharın koynundan koparıp sana
ipek bir mendile sardığım yüreğimle
şehzade gülleri gönderiyorum
umutlar kalıyor; ben gidiyorum.
gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.
Kıymetli Dostu’M Mehmet’e…
Ezgiler Yüreğimiz
Ezgiler yüreğimizde; turnalar gidiyor, ben kalıyorum,
Zemheride ağaçtan düşen yapraklar gibi düşüyorum tanyerine,
Gölgeler gidiyor, ben kalıyorum; ruhumda yitik düşlerimi kovalıyorum,
İpek bir mendile sardığım yüreğimle şehzade gülleri gönderiyorum,
Limanlarda kaldı sana varacak düşlerim,
Eşiğine sürüklüyor bu hercai diken; usul usul intizarı çürüten,
Ruhumda yitik düşlerimi kovalıyorum; gölgeler gidiyor, ben kalıyorum,
Yüreğime daha dokunmadan kurudu irem; çöllere bir türlü yağamıyorum…
Üstâdım; turnalar gidiyor, ben kalıyorum sonbaharın tozlu kafeslerinde,
Ruhumda yitik düşlerimi kovalıyorum; gölgeler gidiyor, ben kalıyorum,
Eşiğine sürüklüyor bu hercai diken; usul usul intizarı çürüten,
Gölgeler gidiyor, ben kalıyorum; âvâreyim, âsûdeyim, yorgunum,
İmkânsız muştuların eşiğine sürüklüyor gönül vadilerini,
Siyah gözlerine beni de götür
Daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan
siyah gözlerine beni de götür
artık bu yerlere sığamıyorum.
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
sarardı tiryaki menekşeleri
sonbaharın tozlu kafeslerinde
sevgi turnaları yakalıyorum
turnalar gidiyor; ben kalıyorum
avareyim,asudeyim,yorgunum
bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
uyku tutmuyor karanlıkları
yitik düşlerimi kovalıyorum
gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.
Binbir türlü kokuyorsa yaylalar
siyah gözlerine beni de götür
baharın koynundan koparıp sana
ipek bir mendile sardığım yüreğimle
şehzade gülleri gönderiyorum
umutlar kalıyor; ben gidiyorum.
biR’ münZ’evi üstâd
Biraz deprem sonrası, biraz şehir hülyası; bir kalp yangınından geriye kalan,
İpek bir mendile sardığım yüreğimle şehzade gülleri gönderiyorum,
Ruhumda yitik düşlerimi kovalıyorum; gölgeler gidiyor, ben kalıyorum…
Menekşeler sarardı pembe uçurtmalar yolladığından beri,
Üstâdım; turnalar gidiyor, ben kalıyorum; uyku tutmuyor karanlıkları,
Neden sana vurgunum, bilmiyorum; âvâreyim, âsûdeyim, yorgunum…
Zemheride ağaçtan düşen yapraklar gibi düşüyorum tanyerine,
Eşiğine sürüklüyor bu hercai diken; usul usul intizarı çürüten,
Ve topla yaralı kırlangıçları; özgürlüğe giden tutsaklar gibi,
İpek bir mendile sardığım yüreğimle şehzade gülleri gönderiyorum,
Üstâdım; turnalar gidiyor, ben kalıyorum sonbaharın tozlu kafeslerinde,
Siyah gözlerine beni de götür; binbir türlü kokuyorsa yaylalar,
Turnalar gidiyor, ben kalıyorum; âvâreyim, âsûdeyim, yorgunum,
Âvâreyim, âsûdeyim, yorgunum; artık bu yerlere sığamıyorum…
Reklam
Reklam