Özgürlük kelimesi bize “ÖZ”ün “GÜR”lüğünden sözediyor. İnsanlar sözkonusu olduğunda öz dediğimiz zaman, o insanın kendini zâtını anlarız. İnsanlardan gayrı nesneler için asıl, esas anlamına gelir “öz”. Hâlis olana cevhere öz deriz. İnsanlar arasında en makbul karakteri “özü sözü bir” olmak sayarız. Bir şeyin gür olması demek onun bollukla ve güçlü olarak çıkıp fışkırması demektir. Yani özgürlük insan olarak aslımızda bizim hâlis cevherimizde fıtratımızda bulunan şeyin fışkırması, serpilip hayat bulmasıdır.