Nermin Yıldırımın dilini çok seviyorum fakat bu kitaptaki hikaye bana çok fazla geçmedi.
Karakterin yola çıkışı ,yoldaki tavırları ve ve yolun sonunda yaşananlardan sıkıldığımı söylemeliyim.
Kitapta en çok terapist ile diyalogları sevdim.
Seans sonrasında çocukluğuna dair algılarının ,hatırladığı ya da unuttuğu şeylerin çarpıcılığı ve bugüne bağlanması hoşuma gitti.
Sanırım üst üste ait olamama,terk edilme gibi melankolik konuları anlatan kitaplar okumuş olmam da beni fazlasıyla sıktı.