selonat
@selonat
Kitap incelemelerimi, genellikle kitabı sonradan hatırlamak için, yani kendim için yapıyorum. O yüzden bazılarını saçma, yararsız,ilgisiz ve gereksiz bulabilirsiniz.
istanbul
istanbul
90 okur puanı
Ekim 2016 tarihinde katıldı
okuduğum ikinci Tuna Kiremitçi kitabıydı. İlk kitabının üzerinden çokça zaman geçtiği için, ne konusunu ne de yazarın dilini hatırlayamamıştım doğrusu. Kitap okurken insanı hiç yormuyor, sürükleyiciliği bakımından iyi sayılır, devamını merak ettiriyor. Karmaşık olmayan biraz uçuk bir hikayesi var. Kafa yoran ağır kitaplar okurken arada çerezlik niyetine okunabilir. Derinliği olmayan, edebi değerinin çok yüksek olmadığını düşündüğüm, okunsa da olur, okunmasa da sınıfına girecek bir kitap kanaatimce.
Reklam
kitabı okumaya başladığımda; yazarın, bu kadar derli toplu, kendine özgü dili olan bir eseri, 26 yaşında nasıl yazabildiğine şaşırdım. O yaşta böyle kuvvetli bir eser ortaya koymuş bir kişinin, çok daha adı duyulmuş bir yazar olması gerektiğini düşündüm. Kitabın köyde geçen kısımları Hasan Ali Toptaş'ın gölgesizler kitabını, şehire taşındıkları kısmı ise Orhan Pamuk'un kafamda bir tuhaflık kitaplarını çağrıştırdı.
Kitabı konu ve işleyiş olarak başarılı buldum. Gerçeküstü bir roman olduğunun farkında olmama rağmen kitaptaki karakterlerin huy ve tavırlarının sürekli keskin bir şekilde değişmesi, hepsinin deliliğe sınır olarak yaşamaları, ve aynı delilikleri yinelemeleri, kitabın akışını, okuyucu açısından bozmuş. Belli bir süre sonra olay örgüsünün fazlalığı, karakterlerin sürekli huy değişimi ve tekrarlar okuyucuyu yormaya başlıyor. Beğenerek ve heyecanla okumaya başladığım kitabın, yarısından sonrasını sürükleyerek bitirdiğimi söylemeliyim.
Özet olarak okunmasını tavsiye edebileceğim, ama biraz yorucu olan bir kitap diyebilirim.
Kitabın ismi, kitabın konusunu net olarak açıklıyor zaten. Genel olarak toplumdaki şiddeti kimin oluşturduğu ,kimin üretimine destek verdiği gibi konular üzerinde dönüyor. Ama kitap içerisinde yazım yanlışları, imla hataları, noktalama işaretleri çok hatalı kullanılmış; örneğin -ki ekinin kitabın hiç bir yerinde ayrı yazılmamış olması, imla hakkında size bir fikir verebilir. Eserde, giriş, gelişme, sonuç diyebileceğimiz bir iskelet yok ; yazar, aklına ne geldiyse sıra ve konu kaygısı gütmeden yazmış.
Yazdığım olumsuz giriş paragrafı, bu kitapta anlatılanların değersiz olduğu anlamına gelmiyor. Kitabı okuduğumda, yazarın bir derdi olduğunu ve bu konunun, bizim için de bir dert olması gerektiğini gördüm.
Kitapta; suçu işleyenlerin ve şiddeti uygulayanların, bu yola siyasetçilerin basiretsizliği, yanlış uygulamaları , toplumu isteyerek eğitimsiz bırakmaları, ahlaksızlığı iyi bir şey olarak lanse etmeleri ve teşvik etmeleri, kulüp yöneticilerinin, küçük hesaplar uğruna şiddeti körüklemelelerini ve devletin her kademesinin çıkarları ve rantları uğruna, suçu yasallaştırmalarını ,düzgün vatandaşı enayi yerine koymalarını yani temel olarak adaletsizliği eleştiriyor. Bir kerede rahatça bitirilebilecek bir kitap ,yarıya yakını gazete küpürlerinden oluşuyor elinize geçerse okumanızı tavsiye ederim.
Yazar, bu kitapta, kesin inançlı diye tabir ettiği kişiler üzerinden, kitlelerin hareketlerini ve devrimlerin olmazsa olmazlarını anlatıyor. Kitle hareketine katılan kişilerin ruh hallerini, kaygılarını, sahte çözüm yollarıyla aldatılmalarını ve toplumsal hareketi oluşturan koşulların nasıl sağlanacağını net olarak ortaya koyuyor.
Kitabın tamamına katılmasam da, aynı düşündüğümüz bir çok konu var. Ama içerik olarak çok dolu ve sayfa sayısı az olmasına rağmen büyük bir eser. Yaşadığımız yakın tarihte de, anlatılanların karşılığını rahatça görebileceksiniz ve kitle hareketlerinin mekanizmalarının hiç değişmediğini, yüzyıllardır aynı şekilde devam ettiğini kavrayabileceksiniz.
okunmasını faydalı bulduğum bir eser.
Sıcak, naif ve kısa hikayelerden oluşan bir eser, ama ben iyi bir hikaye okuyucusu değilim sanırım.
Edebi olarak pek etkileyici bulmadım, ama sayfa sayısı az olduğundan beni pek yormayan, ufak tefek güzel duygular uyandıran bir kitap oldu. Ama bu belki de kitabın gücünden değil, kitabın anlattığı hikayelerle çocukluğumuza döndüğümüzde oluşan melankoli ve özlemden dolayı olabilir.
Reklam