*öyle dolaşalım ki ayağımız yerde benlik izleri bırakmasın ve hayat getirici rüzgâr duâlarımızı düşündürsün.
“genelde öyle olur zaten, kalbim sivri bir çakıyla oyulur, ben evi süpürürüm, geberirim kahrımdan, gider faturaları öderim.”
“Sekiz çocuk doğurmuş bir hizmetçi kadın dünyanın gözünde yüz bin pound kazanmış bir avukattan daha mı değersizdi?”
Evden çıktıktan sonra bir şey unuttuğunu fark ederek duraklayan, fakat unuttuğunun ne olduğunu bulamayarak hafızasını ve ceplerini araştıran, nihayet ümidi kesince, aklı geride, ileri gitmek istemeyen adımlarla yoluna devam eden bir insan gibi üzüntülüyüm.
