"Eğer bir aletle bakıp görebilmem mümkün olsaydı" dedi Hester birdenbire, "Ben teleskopla bakmayı seçerdim. Yıldızları görmek isterdim. Özellikle de ölü bir yıldızdan gelen ışığı. Milyonlarca yıl önce ölmüş, ama öldüğünü bilmiyormuş gibi ışık saçmaya devam eden bir yıldızın ışığını görmek isterdim."
"Elemin en incesi, hıçkıran keman sesi. Şimdi sisler, alnında soluk ilahi yüzün. Gül perişan, bülbülün bak kesilmiş nefesi. Gönüllere felaket gibi çökmüş bir hüzün."
"Kabına sığmaz olunca bana koşardı eskiden, şimdi bunu yapmıyor; kırgın. Kırgınlığının nedenini çözemiyorum bir türlü, artık gözleri çok uzaklaştı, okunmuyor."