selvi sel
@selvisel
Veteriner
Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi
Ankara
Ankara
32 okur puanıNisan 2021 tarihinde katıldı
Hiçbir mutluluk sonsuza kadar sürmediği gibi, mutsuzluk da geçicidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Hiçbir yere ait olmayanları iyi tanırım. Her yere aitmiş gibi davranırlar.
Mücella'yı okuduktan ve çok beğendikten sonra Nazan BEKİROĞLU 'nun diğer kitapları ile ilgili neokur'daki ve kitapyurdu'ndaki yorumlara bakarken Nar Ağacı'nı herkesin çok beğendiğini, övgüler dizdiğini görünce çok beğendiğim ve aralık ayı kitaplarım arasına Nar Ağacı'nı da ekledim. İyi ki de almış...
Nar Ağacı'nın hikayesinden önce dili ve anlatımını gerçekten çok beğendim. Nazan hocanın henüz iki kitabını okudum ama dilinin çok farklı ve gerçekliği dibine kadar hissettiren bi anlatımı olduğuna hiç şüphem yok. Kitap o kadar akıcı ve anlatımı o kadar güzel ki. Hikayeye kendinizi kaptırmış bir şekilde, sanki bir film izliyormuş gibi akıp gidiyorsunuz. Zaten resimlerden hikayeye dalışı, döneme geçişi, yaşananları kah karakterlerden kah kendi anlatımından aktarmasıyla bütün sahneler gözümün önünde canlandı, film izliyormuş gibi kitap okudum. Aynı etkiyi John Hart'ın Tanrı Küçük Günahları Affeder kitabında yaşamıştım. Bunun dışında karışık anlatımlar, yabancı kelimeler vs. akışı bozacak hiçbir şey yok. Kitap okuma alışkanlığı olan biri için yabancı gelebilecek kelime bir iki tanedir herhalde. İçimden gelerek, beğenerek, gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki; Nar Ağacı'nın dili çok akıcı, çok güzel.
Kitabın hikayesine dair fikrime gelecek olursam; hikayesi içe dokunan, yer yer güldüren, yer yer gözlerinizi nemlendiren bir hikaye. Kitabın arka kapağında da belirtildiği gibi Trabzon – Tebriz – Tiflis – Batum – Bakü – İstanbul hattında geçen bir hikaye. Settarhan ile Zehra'nın hikayesinden geriye dönüşle; Settarhan, Zehra, Azam, Sofya, İsmail, Büyükhanım, Hacıbey, Azam, Mirza Han, Piruz, Celil Hikmet ve biraz daha geri planda kalan birçok karakterle oluşturulan, aşkı, acıyı, savaşı, ihtilali, kötülüğü, dönemin gerçeklerini anlatan bir hikaye.
Nar Ağacı'nda aşklar var. Birden
Dertlerinizi başkalarına anlatmayın. Çoğunun umrunda olmaz, geri kalanı ise memnun olur.
Kinyas ve Kayra bitti. dün farkettiğim üzere hayatımın bugünleri geçirmekten zevk aldığım ikinci kişiye verdiğim söz üzerine, son haftamı bir iç sıkıntısı, mide bulantısı ve umutla geçirmeme sebep olan 567 sayfalık bu "şey" hakkında bir şeyler karalamam gerekiyor.
tabii hayatımda ilk defa bir kitap hakkında birşeyler yazdığım gerçeğinin unutulmaması gerekiyor bu okunurken çünkü ben yaptığı, okuduğu, dinlediği herşeye 2-3 dakikadan fazla kafa yoramayacak kadar üşengeç bir bünyeyim. o yüzden kitabı bitirdiğim 3:12 ile tahminen 3:30 arasında yazdım yazdım, yazamazsam verdiğim sözü tutamadım demek olur.
tabii ki iki manyağın en zalim işkencelerden geçirilip öldürülmesi gerektiğini düşünüerek geçen 3 günün sonunda, kayra gambiya'ya geçince birden içimdeki mal polyanna uyandı ve ben de her sıradan kadın gibi anita'ya aşık olmasını ve kitabın ana ekseni olan ne idüğü belirsiz "zihinsel ölüm"den vazgeçmesini umdum. aslında bu umuttan ziyade olması gerekendi galiba, kendi hayatımda hiçbir önemli kararımın inatla arkasında duramadığımdan olsa gerek; kayra'nın da deli saçması ve bize sürekli olarak "yaşa!" emri veren doğanın çağrısına ters ölüm oyunundan vazgeçecmesi gerekiyordu. gerçek hayatta kayra anitayla ilk gece sevişir, kurguda ise o ilk gece anita hamile kalırdı. tabii ki hakan gündayın bize hayattaki uçları anlatma sevdasından nasibini alan kitapta bu olmayacaktı ve o gerizekalı, ukela ama hiçbir boktan haberi olmayan kayra gitti ve kendi bokunun içinde ölmeye karar verdi.
kinyas ise kitabın başından beri bize verilmeye çalışılan "kendisinin büyük bir psikopat olduğu" mesajını alamamış olacak ki tuttu iyileşmeye karar verdi.aslında sırf hivli orospuyla yattığı için bile onun ölmesi, son denemesinde kızı değil kendini kırbaçlamış kayranın ise yaşaması gerekiyordu minik
