Cengiz Aytmatov’un Beyaz gemi ve Toprak ana’ dan sonra okuduğum 3. kitabı.Diğer kitapları da çok severek okumuştum. Bu kitap da daha uzun olmasına rağmen bir solukta okunuyor, elinizden hiç bırakmak istemiyorsunuz. Yazarın zaten anlatım tarzı, kitabın kurgusu, olayları insana çok tanıdık geliyor.
Kahramanımız Yedigeyin arkadaşı Kazangap’ ın ölümüyle yaşadığı asra bedellik bir günü anlatıyor. Yedigeyle birlikte uzun bir yolculuğa çıkıyorsunuz, sizi geçmişine efsanelere götürüyor. Sadece geçmiş zamanla kalmayıp kitabın günümüzdeki bazı bölümlerinde astronotların yeni bir gezegen keşfetmesi, oradaki insanlarla iletişim kurmaları merak uyandırıyor. Okurken geçmiş- günümüz ve gelecekle ilgili düşüncelere kapılıyorsunuz.
Kitabı okurken yaşamın ve ölümün aslında ne kadar sıradan olduğunu düşündüm, biz kendi hayatımızın kahramanı olarak kendimizi fazla önemsiyoruz. Hayatı akışına bırakmak lazım ama hep bir kontrolcülük. (Bunlar biraz da kendime eleştirilerim ) Kısacası okuyun, okutun arkadaşlar. Pişman olmazsınız, herkesin kendine göre mesaj bulabileceği bir kitap...