“Başkaları da yaşar, başkaları da ölür” dedim, “bu demek değil ki her birimiz için kendi yaşamı biricik olmasın, herkes kendi hesabına ölmesin. Haklısın. Yeryüzüne Sirius yıldızından bakmaya çalışmak saçma. Sirius yıldızında değil, dünyadayız biz. Her birimiz kendi postunda.”
Devamlı akan su durduğunda serinliği özlenir, yanan ışık söndüğünde aydınlık özlenir ve insan karısını kaybettiğinde de onu ne kadar çok sevdiğini anlar.Anlayabilmek için en kötüsünün başa gelmesini beklemek ne acı. Neden mutluluğu, ancak çekip giderken çıkardığı sesle tanıyabiliyoruz?