<Ben fukarayı severim> dersin kendi kendine, yalandır. Kendin de inanmazsın. Hangi fukarayı, nasıl fukarayı? Bu canavar gibi dilenci kadını mı? Bu arsız, edepsiz, huysuz çocuğu mu?.. Kimdir şu sevdiğin insan? Anladık fakir, kimsesiz, bahtsız…Ama kim? Kim olacak? Sensin. Kendi kendinsin. Evet, bu şehirde herkes dönüp dolaşıp, kendisinde karar kılacak. Başkasını seven tek adam bulamazsın. Olmasına da imkan yoktur.Hani bazı insanlar vardır, iyilik edersin. Bir edersin, iki edersin, üç edersin. Sonra edemeyecek hale gelirsin de elinden bir şey yapmak gelmez. Hepimiz öyleyiz işte. Bütün iyilikleri,bütün dostlukları tulumba gibi emeriz. Sonra dostluklar,iyilikler de kuyular misali kurur.