Semanur
@semossu
9 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Reklam
"Anneannesinin mutfağında büyüyen çocuktum ben. Onun ocağında bir tencerenin biteviye fokurdayıp durduğu, kızdırılmış tavada illaki bir şeylerin cızırdadığı, reçelin köpüğünün tam zamanında alındığı, kahvelerin son anda taşmaktan kurtarıldığı, ayıklamakla görevlendirildiğim mercimeğin içinde taş bulunca kahraman ilan edildiğim mutlaktı orası. Sabah çayın altının ya masıyla hayat başlar, akşam çayın altının söndürülmesiyle günün bittiği haber verilirdi. Tupturuncu formika masa vardı ortada. Hayatımın ortasında duruyor o masa hâlâ, ne zaman gözlerimi kapatsam."
"İnsan en nihayetinde bir ada değil midir? Bir ada kadar tek başına, bir ada kadar kimsesiz. Öte yandan tek başına ve kimsesiz olmanın aslında tamamıyla kötü bir fikir olmadığı kuşatıyor beni. Zira tek başına olmak beraberinde özgürlüğü getirdiği gibi, kimsesiz olmak derinlere inmemize olanak sağlar."
"Ve Rıdvan artık iyice ikna olmuştu ki dünyanın delik deşik atlasında, saklı bahçelerin lekeli haritasında, hiç kimse, herkes demekti. Herkesse, hiç kimse tabii."
Reklam