Dünya kavgasını gönülden sürüp çıkarınca orada hakikat (veya Allah) kendini gösterir. Hayattan maksat da zaten gönülleri böyle aydınlatmak değil midir?
Aşkın gücü seven ile sevilen arasındaki "bir"leşmeden geliyordu. Birleşen şeyler iki sevgili gibi birbirine denk veya sevilen sevenden üstte ise bu noktada aşık kendini maşuka adamış oluyor, aşık ile maşuk ayrımı ortadan kalkıyor ve aşık vuslattan da, hicrandan da aynı lezzeti alabiliyordu.