- Yenə də məni dinlə. Hər bir gənc qızın həyatında elə bir vaxt yetişir ki, məhəbbət arısı onun qəşəng başında çox ucadan vızıldamağa başlayır. Bax burada da xəta etməkdən özünü saxlayıb yanlış adamı sevməkdən qaçınmaq lazımdır.
Mən düşündüm ki, bəlkə biz də, Əsmər də, mən də mühacirik. Böyüklər diyarına uşaqlıq illərindən gəlmiş mühacirlər. Geri qayıtmaq imkanından əbədi məhrum olmuş mühacirlər. Vətənləriyçün qəribsənmiş mühacirlər...
-Yaxşı, de görüm işindən razısan?
- Necə deyim, ümumiyyətlə razıyam. Bilirsən, illər keçdikcə adamın ağlı gəlir başına. Daha özünü bəşəriyyətin dahisi hesab eləmirsən. Dərk eləyəndə ki, sən də başqaları kimisən, başqalarından birisən, rahatlaşırsan. Əsəbiləşmirsən, hövsələdən çıxmırsan.
- Gözəl fəlsəfədir..