"Biz onlara bakıyoruz, onlar da bir başkasına. Hayatın garip ve bir o kadar ironik kuralı." Herkes bir başkasına bakıyordu. Doğal olarak kendisine bakanı bir türlü göremiyordu.
İnsanlar o kadar çok korkmasalar, uçan kuştan, gölgelerinden bile ürkmeseler kahramanlığı, yürekliliği bu kadar yüceltirler miydi, yürekli sandıklarını tanrılarının yerine koyarlar mıydı, en korkak insan kendini en yürekli gösterip insanlarca baş tacı edilir miydi?