Şemsî Kitap
@semsikitap
BitişAlıntı
Güller eridi.
Sevinç ne kadar uzakta.
Korku ve telaş gözler akında.
Çılgın gibi kaçıyor insan kendinden
Kâinat bir defter gibi kapatılırken.
Duman ve ateş haykırdı.
Zaman tükendi.
Mühlet bitti.
Zehir zıkkım bir balıçık
Her bir zerreye saçıldı.
Güneş ele uzandı.
İnsan ateşe çekildi.
Alev aldı beden,
Tükendi zaman.
Yaratılan ne varsa
Kara bir delikte kapandı.
Zamansızlık kutsal bir anahtarla açıldı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ÂdemAlıntı
Ben bir hiçim.
Kimseyim,
Her şeyim,
Hem yerli hem muhacir.
Burada doğmayıp
Burada ölen.
Gece kadar beyaz
Gün kadar siyah.
Zerre bile değilim
Lakin halifeyim.
Durgun akan nehir
Zamanda çağlayan
Den yarlardan dökülen
Âdem'im.
Zevki tattığı hâlde
Cennetten kovulanım
Yurdumdan mahrum edilenim.
Yaralı,
Aşınmış,
Zorba.
Hem mazlum hem zalim.
Kaybolup
Kendini kendinde bulan
Bir yelkenliyim.
Nil'in yeşil sularında
Buzdağına çarpıp batan
Zafer çığlıkları atan Firavun.
Asası elinde Musa
Ben içinde güller açan
Sonra gülleri kurutup rüzgara savuran
Şemsî Kitap
, bir kitap okuduPuan vermedi·112 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 23 Haziran 2026 12:09
·2026 29. kitabı
Uzaklaşmayı kabul ederse her türlü kaprisini karşılamaya hazır olduğunu Tancrède'e bildirir. Her zamankinden daha kibirli davranan Frenk, Halep'teki ulu caminin minaresinin üstüne kocaman bir haç yerleştirilmesini ister. Rıdvan bu isteği yerine getirir.