Ortaokuldayken Türkçe öğretmenimizin zoruyla okutulan çoğu öğrencinin okumadığı, çoğunun yarım bıraktığı çoğunun da sıkıla sıkıla bitirdiği bir kitaptır. Fakat ben çok zevk almıştım okurken. Ve bunu her dediğimde de sanki uzaydan gelmişim, tek boynuzum varmış falan gibi muamele görüyordum. Hâlâ neden beğenmediklerini ve neden öyle davrandıklarını anlayamam.
' İlk kez çocuğunun kendisine gülümsediğini gören bir ananın sevinci' dedi, 'gökyüzünden yere baktığında, bir günahkarın bütün içtenliğiyle kendisine duaya durduğunu gören Tanrı'nın sevincine benzer.' Cahil bir köylü söylüyordu bunu!
Pinokyo burnum şimdi uzayacak derse yalan söylemiş oluyor. Çünkü sadece yalan söylediğinde burnu uzuyor. Ama yalan söylediği için burnu birden uzuyor ve bu seferde doğru söylemiş oluyor. Şimdi Pinokyo doğru mu söylemiştir yoksa yalan mı ?
Bir kitap Peygamber Efendimizi (sav) anlatınca daha bir şevkle okuyorum ben. O'nun anlatıldığı her bir dize mutluluk veriyor bana. O'nun döneminde yaşayan kişilerden O'nu dinlemek gibi sanki. Eyüp Sultan Hazretleri hakkında daha önce duymuş olsam da hatırlamadığım belki de idrak edemediğim bilgiler edindim. Ziyaretlerimi ne kadar da boş geçirdiğimi farkettim. Bana çok şey katti bu kitap.