Sen kahveyi sütlü seversin, ben sade. Çünkü bazı tatlar gizlenmek istemez; bazı acılar da. Kendim gibi acı olmalı diyorum, tatlı yanlarımı kimse görmesin diye değil, herkes anlamasın diye. Kahvemin ilk yudumunda dilime çarpan o sertlik, bana hayatı hatırlatıyor. Köpüğünü çektiğimde bile içimde bir yumuşama değil, netlik olsun istiyorum. Çünkü ben, şekere ihtiyaç duymayan bir gerçeklik gibi yaşamak istiyorum. Belki de herkes tatlıyı sever, ben ise kendime benzeyen acıyı seçiyorum; çünkü bazı insanlar anlaşılmak için değil, sadece hissedilmek için yaşar. Gülümsemem bile biraz kahve gibi sert kalır .