Dualarla yol alan yoksul bir çocuk, bir gün öğretmenine götürmek için Tanrı’sından bir hediye istemiş ve Tanrı’sı ona süt dolu bir testi vermiş. Çocuk gururla hediyesini öğretmenine sunmuş. Diğer hediyeler gibi gösterişli olmadığı için öğretmeni ilgilenmeden yardımcısıyla mutfağa göndermiş. Lakin yardımcısı testindeki sütü boşalttıkça testi tekrar doluyormuş. Öğretmen bu durum karşısında çocuğa bu testiyi nereden bulduğunu sormuş. Çocuk bu testiyi Tanrı’nın verdiğini söylemiş. Öğretmen ormanda Tanrı’nın olmadığını, bunun bir batıl inanç olduğunu söylemiş, gerçekten varsa gelip kendini göstermesini istemiş. Çocuk Tanrı’sına defalarca seslenmiş, çaresizlikle son kez seslendiğinde bir ses yankılanmış:
“Beni nasıl görebilir, yavrum? Var olduğuma bile inanmıyor ki!”