Türkiye’de iki şey hemen göze çarpıyor, biri farklılığa olan alerji, ikincisi de kamusal alanla bireysel alan arasındaki farklılık, tam bir ikiyüzlülük.Kendi hayatımızda hiçbir yerde uygulamadığımız, uygulanmayacağımız kriterleri birbirimize dikte etmekten vazgeçmediğimiz ve modern tabirle “duyar kasmak” ta ısrar ettiğimiz sürece, ülkemizdeki tüm orjinalite potansiyeli yok eden tek tipleşme ve entelektüel çölleşmenin önüne geçmemiz mümkün olmayacaktır.İnvasyonun norm olduğu bir çağda da herkesin birbirine benzediği bir toplumda yaşamayı kim ister bilemiyoruz.