“İnsan, insanda pişer.
Sen bir insanla karşılaştığında tesadüf sandığın şey aslında senin için yazılmış bir sayfanın açılışıdır.
Bazen karşına çıkan kişi nasiptir; gönlüne ferahlık olur, kalbine rahmet gibi iner. Nitekim Efendimiz (sav), "Kişi sevdiğiyle beraberdir." buyurarak, Allah'ın bazı insanları senin yoluna sevap, huzur ve yol arkadaşlığı olarak çıkardığını hatırlatır. O tanışmalarda hikmet vardır; seni büyütür, iyileştirir, derdine merhem olur.
Bazen de o karşılaşma imtihandır; sabrını, niyetini, kalbinin direncini sınar. Çünkü Rabbimiz, "Andolsun sizi biraz korku, biraz açlık ve mallardan, canlardan, ürünlerden eksiltme ile imtihan edeceğiz." (Bakara 2/155) buyurur. Bu imtihan bazen bir insan suretinde gelir; seni zorlar ama sonunda daha güçlü bir kalbe sahip olursun.
Her tanışma bir aynadır. Nasip olan, gönlünü genişletir; imtihan olan, gönlünü terbiye eder. Ama her ikisi de seni Allah'a daha yakın eden bir derstir. Çünkü Allah bazen bir insanla seni iyileştirir, bazen bir insanla seni olgunlaştırır.
Unutma:
Nasip seni yürütür, imtihan seni büyütür.
Her tanışma ise seni Rabbine götüren bir yolun işaretidir..”