Tanrı'nın bizi yalnız bıraktığı ve içlerinden birini izleyerek kendi kendimizi bulmamıza olanak sağladığı pek çok yol vardır. Bana da işte böyle bir yolu izletiyordu.
Çocukluğuma, anne ve babamın koruyucu kanatları altında geçen yaşamıma, çocuk sevgilerime; yumuşak, tatlı ve aydınlık çevrelerde bir oyun oynar gibi mutlu, memnun geçirdiğim günlere ilişkin hoşa gidecek güzel ve incelikli şeyler anlatabilirdim. Ne var ki, beni ilgilendiren bir şey varsa, o da kendi kendime ulaşmak için attığım adımlardır. Dolayısıyla, o huzur dolu dinlence anlarını, büyüsünün aşinası bulunduğum mutluluk adalarıyla o cennetleri uzaklarda ışıl ışıl parlamaya bırakıyor, onların kapısından içeri adım atma arzusunu duymuyorum.