Beş dakika gecikince, kusura bakma dersin; birine kazara bir omuz geçirince dersin, üstüne yanlışlıkla çay dökünce dersin. Fakat insanın kalbini dağlayınca denir mi?
Hepimizin zaman zaman kalbi kırılır. Bu kötü bir şey değil ki. Kalbimiz kırıldıkça yeni yerler keşfederiz kendimizde. Kırıklar olmadan nasıl ışık sızar içeri, nasıl aydınlanır karanlık yerler?