"Kardeşine güvenme, kimseyi dost bilme,
Kimseyle canciğer olma, değmez.
Yatarken kalbini kendine emanet et,
Felaket günü kimsenin yandaşı olmaz.
Dilenciye sadaka verdim, yetimi yetiştirdim,
Yoksulları da zenginler kadar başarılı kıldım,
Ama ekmeğimi yiyen bana kafa tuttu.
Güvendiğim kişi güvenimi kullanıp tuzak kurdu.
Sayfa 142 - Çizgi Yayıevi, (Alıntı; Lichtheim 1973-80, 1, 135-139)