R. R. Marett’in Dinin Eşiği kitabının bütün
ilkel dinlerde önemli işlev gören ‘inandırma’ öğesi hakkında
görüşler geliştirdiği ‘ilkel saflık’ bölümünden alıntı yapar:
“Vahşi, oyundaki çocuk gibi, kendisini rolüne veren iyi bir
aktördür; aynı zamanda,
‘gerçek’ bir aslan olmadığını çok iyi
bildiği bir şeyin kükremesinden ödü kopan iyi bir
izleyicidir.”
Hayvanlar oyun oynayabilirler: demek ki sadece mekamik şeyler olmanın çok ötesindedirler. Biz de oyun oynuyoruz ve oynadığımızın bilincindeyiz. Demek ki bizde sadece akıllı varlıklar olmanın ötesindeyiz; çünkü oyun irrasyoneldir.