Kitabın teması ataerkil normlarını kendi normali yapmış olan Devrim'in bir sabah anaerkil bir toplumda uyanmasıydı. Bir sabah uyandığında şirketin CEO'su, evin baskın kişiliği olan babasını izdivaç programı izlerken, evin şoförünü ise kahvaltı hazırlarken görüyor. Evin hizmetlisi ise şoför olmuş durumda.
Kitabın içeriğinde anaerkil toplumunda yaşasaydık ne tür şeylerle karşılaşırdık onu okuyoruz. Ataerkil topluma dair çok ince detayları kitabın içine yedirildiğini görünce çok eğlendim. Kadın olarak bizim bile normalleştirdiğimiz şeylerin yüzümüze vurulması çok iyiydi
Kitaptaki romantik unsur olarak Bade ve Devrim ilişkisini hiç sevmedim. Bade de Devrim gibi ataerkil toplumdan anaerkil topluma geçmiş ve bu dünyaya uyum sağlamış biri. Aralarındaki ilişki arttığında ve Devrim Bade'yi öptüğünde 'Bu bir Peri Masalı değil beni bunun için kullanamazsın.' diyerek ayrıldılar. Sonraki süreçte Devrim 3 sene boyunca kendi ayakları üzerinde durdu ve içinde bulunduğu hayatı normalleştirdi. Bunun yanı sıra kadınların neler çektiğini de bizzat yaşayarak öğrenmiş oldu. Bade ile 3 sene sonra karşılaştıklarında ise duygularını engel olamayarak onu tekrar öptü ve Bade yeniden 'Ben istemediğim sürece buradan çıkamayız' diyerek triplere girdi. Daha sonra ise kendisine söylendiği gibi 'Bu dünyadan çıkmak istiyorum ama her şeyi unutmak istiyorum' diyerek ataerkil topluma geri döndüler. Devrim yaşadığı toplumun gerçeklerini anlamış ve artık empati kurabilir hale gelmiş bir karakter bu yüzden Bade'yi tekrar buldu ve ondan özür dileyip şoförü olarak işe almak istedi. Bade ise intikam yeminleri ederek onu kovdu -ki gerçekten "Devrim'den darbe yediğini" düşünmesi tam bir saçmalıktı- 2. kitabı okumamaya karar verdim bu yüzden
Reklam
Deniz yazacağı bir köşe yazısı için okulun futbol takımı kaptanı Batı ile randevulara çıkmaya başlar ve bunu ilişki yaşıyormuş gibi hissederek sürdürür. Bu kısımlarda aralarındaki elektrik çok yoğundu ve özellikle Deniz'in atılgan ve lafını sakınmayan bir kız olmasından dolayı okumaktan zevk aldım. 150-160. sayfaya kadar çok keyifli okudum ve bu kitaba 10 yıldız vereceğim diye düşündüm. Kitabın ilerleyen sayfalarında beni hiç tatmin etmeyen bir senaryo ile devam etmesi kitabı sıkıcı bulmama sebep oldu. Batı'nın duygularını kabul edememe sürecinin ani gelişmesi, bu süreçte Deniz'in kendini ondan uzak tutması ve birden Batı'nın duygularını çok uç noktada göstermesi gerçekçi gelmedi. Çıtır çerez bir kitap olduğunu düşünürsek güzeldi ama yine de karakterlere dair derinlik isterdim.
Kitap adı ilgimi çektiği için başladığım, Muhafazakâr erkeklerin modern kadınlara ve başörtülü kadınlara bakışı hakkında 10 tane başörtülü kadınla yapılan görüşmeleri içeren bir kitap. Öncelikle önyargılarımı kenara koymaya çok özen gösterdim çünkü görüşme yapılan kadınların çoğu iktidara yakın kadınlardı.
Bu kitaba düşük puan verdim çünkü başörtülü kadınların Muhafazakâr erkeklerin modern kadınlara yaklaşımını incelerken ipin diğer ucundaki modern kadınların Muhafazakâr erkekler hakkında görüşlerine yer verilmemiş. Kitap ismi başörtülü kadınlar anlattı; türbanlı erkekler olsa da bence iki tarafın görüşlerini okumak çok daha sağlıklı bir araştırma yazısı olurdu.
Yaşanan 28 Şubat hadisesinin mağduriyeti hakkında konuşan ama mağdur olmayan aileden eğitimli kadınların bunun hakkında konuşmasındansa gerçek mağdurlara yer verilmesini tercih ederdim. Eğer bir olgu üzerinden araştırma yapılıyorsa iş hayatlarında yaşadıkları mağduriyetleri ele almaları en doğru yön olurdu.
Kitabın adı ve görüşmelerin içeriğinin bu konuyla çok bağlayıcı olmaması, görüşmeler sonucu yazarın kitabı hiçbir bağlam açıklamadan kitabı pat diye bitirmesi de yarım hissettirdi. Neden sonuç ilişkisi kuramadım, kitap Muhafazakâr erkeklerin başörtülü kadını sosyal yük olarak gördüğü dışında bize hiçbir şekilde başka bir bağlam vermeyen amaçsız bir kitaptı. Bence yazarın önce kitapta bir amaca ulaşan bir yön belirlemesi gerekiyordu.
15 yaşında bir çocuğun hayatındaki soru işaretleriyle başa çıkmasını anlatan bir gençlik romanıydı. Bu kitabın bu kadar sürükleyici, içten, sıcacık hissetiren yönünü şimdi bile düşünsem açıklayamayacak gibiyim. Kendi 15 yaşımın ergenlik sorunlarını görmek mi yoksa Aristo'nun içsel sorunlarına sempati duymak mı bilmiyorum. Dante ile olan friends to lovers erasının slowburn işlenişi, ikisinin kurduğu derin arkadaşlık bağının çok güzel işlenmesini çok sevdim. Bu kitap bana bir Avrupa kasabasının müstakil ev mahallesinde bir akşamüzeri çiçekli elbisemle yürüyor gibi hissettiriyor. Bazı kitaplar konu ve işlenişten bağımsız sadece verdikleri hislerle bile kalbinizin baş köşesinde olabilir. Bu kitap benim için o kategoriye girdi.
Öncelikle serinin gerçekten dark romance olduğunu bana hatırlatan bir kitaptı. Diğer kitaplardaki yumuşak hava burada buz gibiydi. Christian'ın kardeşi Ronan ve hayatına güneş gibi doğan Mila. Rehine tutulan ve babasıyla takas karşılığı serbest bırakılacak olan günışığının Ronan'ın karanlığına doğuşu mükemmeldi. Öncelikle dibine kadar toksikti. Christian ve Nico'nun aksine Ronan şeytanın dibiydi. Kızı manipüle ederek esareti altına alıp sonra onu birçok yönden (psikolojik) olarak yıpratması korkunçtu ve bu kitapta sevdiğim şey Mila'nın ne kadar içten içe onu arzulasa da her zaman ona kafa tutmasıydı. Boynunu büküp ağlayıp sızlasaydı bu kitaba asla tahammül edemezdim ama aralarındaki nefret-şehvet ilişkisi mükemmeldi. Birbirlerine laf sokuşları zekice ve eğlenceliydi. Ronan fark etmeden bu aralarındaki bağı kabullenişi mükemmeldi. Özellikle odasında oturup koluna takılmış saça bakarak Mila'nın tatlı, sevimli hallerini düşünürken adamının bir adım ötede milletin dişlerini döküşünü zerre umursamaması çok komikti. Kitapta Gianna, Christian ve Kat'i görmek evimde gibi hissettirdi. Bu kitap ihtiyacım olan tüm klişeleri bana verdi. Bayıldım
Reklam