Bir gün birisine “ Sana hakkımı helal etmiyorum ama senden önce en çok kendime hakkımı helal etmiyorum.” demiştim.
Şaşırıp “Ne saçmalıyorsun, insanın kendisine hakkımı olurmuş?” diye tepki vermişti.
“Hiç hakketmediğin değeri verip o esnada kendimi feda edip, kendime saygısızlık ettikçe, kendi hakkıma girmiş oldum. Burda senin değil benim rızam vardı ve ben senin yüzünden kendi irademle kendime haksızlık etmiş oldum.” diye cevap vermiştim.
İnsanlara verdiğim tepkilerde, insanlara koyduğum sınırlarda; kendime olan saygımı ve hakkımı önemsiyorum. Kimin hakkımda ne düşündüğü umrumda değil. İnsanlığımın sınırı, kendime olan saygının ihlal edildiği noktaya kadar.
Gün gelip değmeyecek insanlara yorduğunuz kalbinizin hesabını verememenin tasasında olun…