"Ne güzel uyurdun sen. Uyku en çok senin gözlerine yakışırdı. Ve ben en çok uyurken severdim seni. Keşke ben de birazcık uyuyabilsem, seni düşünmeden, seni unutarak, sen hiç olmamışsın gibi, bir an olsun seni hafızamdan silerek dalabilsem uykuya ama mümkün değil."
"Ben hep senin yüzünden yalanlar söyledim kendime, başkalarına. Bahaneler uydurdum ha bire. Ben üzülmeyeyim diye. Ben hep senin yerine özürler diledim kendimden. Hep seni akladım içimden."
Polat Özlüoğlu’nun okuduğum ikinci #öykü kitabı #GünlerdenKırmızı oldu. Kapağı mavi olsa da içinde yer alan on iki öykünün her birinden kırmızının o iç yakan tonu, o kızıllık usul usul sızıyor. Acının rengi gibi...
Her öykünün kurgusuna süssüz, gösterişe kaçmadan, yalın ama çarpıcı bir dil hakim. Sanıyorum ki @polatozluoglu ’nun en güçlü taraflarından biri de burada saklı: Kelimelerin taşıdığı acı zaten yeterince ağır olduğu için onları süslü cümlelere emanet etmiyor.
Yalnızlık, kimsesizlik, hayatla boğuşma, kayıplar, kaybettirilenler, yoksulluk ve yoksunluk, ölüme yürümek, insanın kendini arayışı, ailenin açtığı yaralar ve bir evin içine sinmiş o derin sessizlik tüm öykülerde hissediliyor.
Yıllarca bize ailenin kutsallığı anlatıldı.oysa insanın en derin yaraları çoğu zaman yine aileden yadigar...
Kitaptaki öyküler bunu sarsıcı bur biçimde gösteriyor.
"Günlerden Kırmızı" beni ciddi anlamda etkileyen, bittikten sonra da zihnimde kalmaya devam eden bir #kitap oldu.
Öykü seven herkese gönül rahatlığıyla #tavsiyeederim...
Akşehir'deki bu şelalede, bu güçlü suyun altında Zümrüt'ü hissettim. O deniz kızını..
Körler Sağırlar Birbirini Ağırlar
(Çok uzun oldu ama ayrıntılı olarak anlatmak zorundaydım üzgünüm)
Kitapla ilgili güzel olan sadece iki şey var. Biri tasarımında AI kullanılmamış olması, diğeri de ismi. Ancak kitabın içeriğinin ismiyle pek bir alakası yok. Bence.
Yani ismi okuduğunuzda karanlık, dram dolu bir kitap okuyacağınızı düşünüyorsunuz – en azından ben öyle düşünmüştüm – ancak kitap, erkek karakterle kadın karakterin atışmalarından ve mafyacılık oynamalarından ibaret.
Üstelik aile içi şiddet, kadına şiddet, taciz, tecavüz gibi konulara dikkat çekebilecek bir kitap olacakken bu konuda epey eksik kalmış, hatta bana kalırsa tacizin altını epey boşaltmış.
Bu kitap için en iyi şekilde olay örgüsünü takip ederek inceleme yazabilirim diye düşünüyorum, o yüzden öyle ilerleyeceğiz. Tabii bu da spoiler içereceği anlamına geliyor.
Kitabı erkek karakter Arden Deniz ve kadın karakter Güneş Ay’ın bakış açısından okuyoruz. Çocukluk dönemlerinden birer bölüm okuyarak başlıyoruz. İkisinin ailesi de yoksul, babaları iğrenç insanlar ve eşlerine de çocuklarına da şiddet gösteriyorlar. Güneş’in annesi onu gayet seviyor ve önemsiyor ancak Arden annesi tarafından pek de önemsenmiyor. Mert isminde küçük bir kardeşi var, annesi asıl onu seviyor. Arden yine de annesini de küçük kardeşini de elinden geldiğince koruyor.
Güneş’i de babası borçlarını ödeyemediği için mafya kaçırıyor. Bu mafyadaki adamlardan birinin adı da Mert, ne garip.
Sonrasında günümüzden devam ediyoruz. Arden komiser olmuş, Güneş de yine yoksul biri ve barmen olarak çalışıyor. Bunların ikisinin de ortak bir amacı var. Bülent Ali Yaman’ı öldürmek çünkü bu adam Güneş’in sevgilisini, Arden’in de kardeşi Mert’i öldürmüş. Anlamışsınızdır muhtemelen ama söyleyeyim yine de, Güneş’in sevgilisi dediğimiz kişi de Mert. İlerideki bölümlerde öğreniyorduk
Reklam
İlk sayfadan itibaren yapılan derin betimlemeler insanı kendine çekiyor. Öyle tatlı tatlı anlatılmış ki satırlar... Okurken kitabı bırakmak istemiyor insan . Martın 'in yaşadığı ve hissettiği her şeyi okurken ben de iliklerime kadar hissettim. Diledim ki hadi Martın , seni ve yazdıklarını artık tanısınlar, bilsinler. Sevdiğin Ruth ile mutlu olun istedim.
Yazar kahramanını öyle gerçekçi sermiş ki önümüze, belki de bizzat yaşadığı şeylerdir en etkileyici sahneler .
Tüm sayfalar boyunca Martın ' in heyecanını, hayallerini ve umudunu okudum ama sonu üzdü. Buraya daha farklı şeyler yazardım kitaba dair ama onlar yazdığım defterde kalsın.
Ne güzel seviyorum ben Şule Gürbüz'ü bir bilse.
Onun bu çağda yaşaması bile bana bir ihtimal geliyor.
Sanki yanlışlıkla günümüze düşmüş bir zihin.
Her kitabını okudum ama hiç birini bitirmiş gibi hissetmiyorum, yetmiyor,hiç yetmiyor.
İsmimi, bir yazarla yanyana getirecek olsam bu isim hiç tereddütsüz Şule Gürbüz olur.
Bir yazar olmak istesem Şule Gürbüz olmak isterim.
Kitap, bir deneme.
Din,edebiyat ve felsefe üzerine.
Ama hepsine kırgın, hepsine kızgın..
Tüm cevapları soru içeriyor.
Dürüst bir yanılsama, bir iç çekiş,
Edebi bir yağmur altında tüm cümleleri.
Bu yağmurdan kimi üşür, kimi ıslanmak istemez, kimi de şemsiye açar belki.
Ben hep yağmurun altındaydım.
Herkesin mevsimi başka.
O; herkesin herkesle herkessiz olduğu bir çağda, Hiç'in hiç'le hiçsizliğini anlatıyor.
Bu bana çok yakın.
Bir duam var: Bir gün onunla baş başa oturup konuşabilmek.Sadece susuşlarımızın bile anlamlı olacağı bir mesafede.
Yanında sığ kalırım belki. Ama o sığlığı yargılamayacak bir inceliğe sahip.
Belki de onu sevmemin sebebi; kelimelerinin bana yer açması.
Kalabalık bir çağın ortasında, kimseye benzemeden var olabilmesi.
Bir gün karşısında susabilsem,
anlaşılmış sayarım kendimi.
Ay ben ne okudum yaaa İnanılmaz muhteşem bir romandı. Okurken türlü türlü duygulara girdim hem gülüp hemde ağladığım çok nokta oldu evet şaşırmayın fantastik bir romanda ağladım hemde hüngür hüngür. Elloren sen nasıl güçlü bir kızsın hep yalnızlıkla sınandın seni o kadar çok benimsedim ki seninle beraber bu romanın içinde var olmayı diledim. Kitabın yazımı konusu o kadar akıcıydı ki iki kitabı toplam 2 buçuk günde bitirdim. Soluksuz heyecanlı kendinizi fantastik evrenin tam ortasında bulduğunuz bu seri benim kalbimi fethetti.
Selam kızlar! Ateşte Yanan Bedenler kitap yorumuyla geldim
Konusu: Ö!ü bir kadını yüreğinde yaşatmaya devam eden Berzan ve Rozalin töre gereği evlenmek zorunda kalır. Bu evliliğin asıl amacı ise Rozalin’in Berzan’ın ö!ü kadına olan aşkını yenmesini sağlayıp hayata geri dönmesini hedefler. Fakat bu evlilik Berzan’ı yaşatmak yerine Rozalin’i yavaş yavaş ö!dürür.
Yorumum: Öncelikle akraba içi evlilikleri hiç onaylamadığımı asla da önermediğimi söylemek isterim çünkü bu kitaba dair sevmediğim tek konu ana çiftin amca çocukları olması. Yorumlarken o kısmı görmezden geleceğim çünkü her ne kadar tasvip etmesem de bu tarz durumlar Doğu’da oldukça yaygın.
Kitabın dram bakımından aşırı yoğun olduğunu duyduğumdan bu kitaba başlamakta çok zorlandım çünkü kendimi bu denli yoğun dram içeren bir kitabı okumaya hazır hissetmiyordum. Ta ki bu kitabın RS kurtarıcısı olduğunu duyana kadar. İşte o zaman bir şans verip az da olsa göz gezdirdim derken bir bakmışım çoktan yüzüncü sayfaya erişmiştim bile! Kendim de deneyimledim ve bu kitabın RS kurtarıcısı olduğunu oy birliğiyle o-nay-la-dık!
Yazarın ilk kitabı olmasına rağmen hem Berzan’ın hem Rozalin’in içinde bulunduğu karmaşık ve duygusal açıdan yıpratıcı olan durum öyle güzel anlatılmış ki onların acısı sanki benim acım gibiydi. E tabii bunca acıyı okurken bana en yardımcı olan şey ise yine yazarın anlatım tarzı oldu. Sayfalar su gibi akıp giderken bazen yan karakterler sayesinde yüzünde tebessüm peyda oluyordu. Bazen ise Rozalin’e karşı yaptığım empati yüzünden gözyaşlarım oluk oluk akıyordu.
Amaa genel olarak Rozalin’in herkese meydan okuyup inat ettiği sahnelerde öyle bir gururlanmış gaza gelmişim ki size anlatamam Sürekli “Yürü be, kim tutar seni!” Gibi şeyler söyleyip sanki Rozalin karşımdaymış gibi seviniyordum (Kitabı okurken
Reklam
Reklam