"Bize ne dünyanın diğer ucundaki bilmem hangi haberden?" deyip bir kitabın içine gömülemez miyiz? Telefonları bir kenara bırakıp "Bu kadar da her şeyden haberdar olmaya gerek yok!" diyemez miyiz?
İnsan bazen bu dünyanın içinde kaybolup gidiyor. Öyle bir kaptırıyor ki kendini ne etrafta olanları görüyor ne sesleri duyuyor ne de hissedebiliyor. Sadece bir rutinin ve alışmışlığın içinde hırpalanıp da duruyor. Yani yaşıyor ama yine de ölen bir şeyler var.