Diktatör 5 Mart 1953’te öldü ve Kruşçev ancak 25 Şubat 1956’da, Parti’nin 20. kongresinde “Kişi Tapıncı ve Sonuçları Hakkında” başlıklı raporunu sunabildi. Bu üç yıllık mühletin ardından bile , Stalin döneminde işlenen suçların eleştirisi ancak kapalı oturumda, konuşulanların dışarıya aksettirilmesi yasaklanarak yapılabildi. Öyle ki rapor aylar boyunca, bir dedikodu fırtınası eşliğinde, el altından dolaştı ve tarih kitaplarında adı “gizli rapor” olarak kaldı.
(…)
Eğer yetkililer Stalin’in yaptıklarını alenen eleştirmeye başlasalardı, bu tarz itaatsizlik hareketleri genelleşebilirdi.