Istanbul bir güzellik denizinin sahibidir. Yalniz hüzünlü kiyilarina yüz sürerek önünden akip giden denizin güzelligi, yerinin bütün dünyada essizligini kanitlamaya yeterlidir.
Gel ey fasl-ı bahârân mâye-i ârâm u hâbımsın Enis-i hâtırım kâm-ı dil-i pür ıztırabımsın.
Günümüz Türkçesiyle:
Ey bahar gel, benim huzur ve uykumun mayasi
Acili gönlü mün nesesi, düsüncemin arkadasi.
Sabit fikirli, kafasını tek bir düşünceye takmış her türlü insan, yaşamım boyunca beni çekmiştir, çünkü bir insan kendini ne kadar sınırlarsa, öte yandan sonsuza o kadar yakın olur; işte böyle görünüşte dünyadan kopuk yaşayanlar, özel yapıları içinde karınca gibi, dünyanın tuhaf ve eşi benzeri olmayan bir maketini kurarlar.