Yusuf, dedi Züleyha, sen benim, evvel düşen şehrimsin, ahir düşen şehrimsin. Ezel düşen şehrimsin, ebed düşen şehrimsin. Yusuf, dedi Züleyha; kalbin sen, benimsin sen, benimsin yalnız benimsin; kalbin ben, seninim yalnızca seninim.
''Her sabah kendini aynı bulmanın bıkkınlığı, oysa gece yolculuğumuzda binbir kılığa girmiştik, binbir macera yaşamıştık, bütün yaşlarımızdaydık, yitirdiklerimizi ve ölülerimizi canlandırmıştık.''