İlk incelememi bu kitap üzerinde yapacağım :)
Kitapta vicdanın insanı asla bırakmadığını ve o huzursuzluğun sizi en mutlu anınızda bile yakaladığını görüyorsunuz. Babasızlığı, aşkı, ve pişmanlığı hissettiriyor.Olayların bu kadar tesadüf olması okuyucuyu da düşündürüyor ve
ana karakterin kitaptan biraz uzak kaldığını söylemek mümkün. Firdevsi’nin Rüstem ve Sührab’ı ile Sophokles’in Oidipus’uyla ilgili tekrara düşerek aynı şeyleri defalarca anlatması da okuma temposunu biraz düşürüyor. Ama sonlara doğru hızlı hızlı sayfa çevirmeler devam ediyor. Yesilçam filmi gibi kitap ben çok sevdim ️
Bir şeyi kelimelerle düşünebilirdim ama gözümün önüne onu bir resim olarak asla getiremezdim: Siyah ışık gibi, annemin ölümü gibi ya da sonsuzluk gibi.